hortiatis570.gr

Switch to desktop Register Login

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ  ΧΟΡΤΙΑΤΗ 

ΚΥΡΙΑΚΗ 3  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019 

Στο καστανόδασος,
στα μονοπάτια των παλιών παγοποιών
και στην μαγεία  των φθινοπωρινών χρωμάτων.

Διαμαρτυρόμαστε για την απόφαση του Δασαρχείου Θεσ/νικης
να επιτρέψει το κυνήγι στα μονοπάτια των παγοποιών
που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των πεζοπόρων.

ΤΟΠΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ 
ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ 
ΩΡΑ: 09:00 


ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΧΟΡΤΙΑΤΗ - ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΧΟΡΤΙΑΤΗΣ 570 
ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΟΡΤΙΑΤΗ

_________________________________________________________________________
Χορηγοί επικοινωνίας:

ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ - Θεσσαλονίκη - 91,4FM

Κοσμοράδιο 95,1FM

 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Κύρια
Αναρτήθηκε από
Διαβάστε περισσότερα...

Το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδας τιμά την επέτειο των 75 χρόνων από το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη
και σας προσκαλεί στην εκδήλωση με θέμα:

 

Ολοκαύτωμα Χορτιάτη: 75 χρόνια μετά

 

Υπό την αιγίδα του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα
Με την ευγενική υποστήριξη του Δήμου Πυλαίας – Χορτιάτη και τη στήριξη της Κίνησης Πολιτών Χορτιάτη

 

 Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2019, ώρα 17.30, στο Διεθνές Πανεπιστήμιο

 

 ---- Πρόγραμμα ----

(το φυλλάδιο σε μορφή PDF)

 

17.30-18.15       Χαιρετισμοί

18.15-19.10       Πρώτη ενότητα: Το ιστορικό γεγονός και οι σημερινές διεκδικήσεις

Συντονισμός: Μανόλης Μανωλεδάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής ΔΙΑΠΕ
Ομιλητές: Στράτος Δορδανάς, επίκουρος καθηγητής Νεότερης Ιστορίας, Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Αριστομένης Συγγελάκης, συγγραματέας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, Δρ. Οδοντιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, πρώην βουλευτής και πρόεδρος της διακομματικής επιτροπής του Ελληνικού Κοινοβουλίου για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών

 

19-10-19.25        Συζήτηση

19.25-20.30       Δεύτερη ενότητα: Τα Ολοκαυτώματα και η ιστορική μνήμη στην τέχνη και στην εκπαίδευση

Συντονισμός: Μπάμπης Νανακούδης, Κίνηση Πολιτών Χοριτάτη
Ομιλητές: Ισίδωρος Ζουργός, συγγραφέας, εκπαιδευτικός - Τάσος Ψαρράς, σκηνοθέτης - Δάφνη Θεοχάρη, φιλόλογος, εκπαιδευτικός - Χρύσα Τζελέπη, σκηνοθέτης

 

20-30-20.45         Συζήτηση
20-45-21.00        Συναυλία από το κουαρτέτο ANIMUS Quartet
21.00                  Δεξίωση

 

 


 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Κύρια
Αναρτήθηκε από
Διαβάστε περισσότερα...

Ε

 

Η Κίνηση Πολιτών Χορτιάτη και η εφημερίδα “Χορτιάτης570” διοργανώνουν την θεσμοθετημένη ετήσια εκδρομή, φέτος στην πανέμορφη Θράκη. Με διαμονή στην Αλεξανδρούπολη θα επισκεφτούμε τις Φέρες, το Δέλτα του Έβρου, το Σουφλί και την Δαδιά, τις Σάπες, την Μαρώνεια, τα Άβδηρα. Δείπνο γλέντι και ξενάγηση στην Αλεξανδρούπολη, επισκέψεις σε μουσεία της περιοχής, και οινογνωσία θα συμπληρώσουν το πρόγραμμα. Με ατομική συμμετοχή 120 ευρώ σε δίκλινο (+30 για μονόκλινο) που περιέχει το πούλμαν, 2 διανυκτερεύσεις με πρωινό μπουφέ, ξεναγήσεις).

 

Παρασκευή 14/6 : Αναχώρηση στις 14.00 από Χορτιάτη. Άφιξη στο ξενοδοχείο στην Αλεξανδρούπολη, ξενάγηση στην πρωτεύουσα του Έβρου και δείπνο γλέντι.

Σάββατο 15/6 : Μετά από το πρωινό στο ξενοδοχείο επίσκεψη στο Εθνολογικό Μουσείο Θράκης. Μετάβαση στις Φέρες και βόλτα ξενάγηση στο Δέλτα του Έβρου. Γεύμα και στην συνέχεια επίσκεψη στο δάσος της Δαδιάς και στο Σουφλί στο Μουσείο Μετάξης. Επιστροφή πριν βραδιάσει και βράδυ ελεύθερο.

Κυριακή 16/6 : Πρωινό και αναχώρηση για Σάπες. Επίσκεψη στην Μαρώνεια και ξενάγηση στην πασίγνωστη αρχαιολογική συλλογή. Αναχώρηση για Άβδηρα όπου θα επισκεφτούμε το Αρχαιολογικό και το Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο. Και ολοκληρώνουμε την εκδρομή με οινογνωσία στο Κτήμα Ανατολικός Οίνος και γεύμα. Αργά το απόγευμα επιστροφή στον Χορτιάτη.

 

 

 

Για κάθε επικοινωνία

Μπάμπης Νανακούδης     τηλ2310349500      e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">nanakoudis@yahoo.gr

Γιώργος Ρηγόπουλος    τηλ6972213195      e-mailΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">giorgosrigopoulos@yahoo.gr

 

 

 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Κύρια
Αναρτήθηκε από
Διαβάστε περισσότερα...

Πρόκειται οπωσδήποτε για ένα επιβλητικό έργο. Στη σύντομη ιστορία των νεοελλήνων, ίσως ποτέ άλλοτε και για κανένα άλλο θέμα, επιστημονικό, ιστορικό, πολιτικό, εθνικό, αναπτυξιακό, θρησκευτικό ή άλλο δεν είδαμε παρόμοια κινητοποίηση δημόσιων, ημιδημόσιων ή μη δημόσιων φορέων με στόχο την προαγωγή της γνώσης. Πρόκειται για το πρωτοφανές και το ανεπανάληπτο.

Η αφορμή είναι, υποθέτουμε, η προσέγγιση της επετείου των διακοσίων χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση. Επέτειος σημαδιακή, ξεκίνημα του εθνικού κράτους μέσα στο οποίο ζούμε και μέσα στο οποίο ο ελληνισμός –σε μία ακόμα φάση της μακραίωνης ιστορίας του- μεγαλούργησε και μεγαλουργεί. Οπωσδήποτε το μέγεθος του εγχειρήματος στηρίζεται σε στέρεα υλικά. Και σε στέρεους φορείς, όπως η δημοσιότητα αναφέρει.

Το πρόγραμμα φέρει τον τίτλο, «Ψηφιακό Αρχείο 1821». Στόχος του είναι η αξιοποίηση νέων ερευνητών για τη δημιουργία μιας τεράστιας «βάσης δεδομένων» για την Ελληνική Επανάσταση του 1821, η οποία θα καταστήσει προσιτό στο ειδικό ή και στο ευρύτερο κοινό πλήθος αρχειακών υλικών, εργασιών, εικόνων και τεκμηρίων για το 1821. Η ίδια βάση θα αποτελέσει και «εκπαιδευτικό οδηγό» για τη διδασκαλία της Ελληνικής Επανάστασης στα Σχολεία.  

Ως εδώ ουδέν το μεμπτό. Ζούμε εξάλλου κάτω από τον αστερισμό του «κονστρουκτιβισμού» όπου η απόκτηση παιδείας και η γνώσης αποκτούνται μέσω της αντιεξουσιαστικής διαδικασίας:  ρίχνεις τους εκπαιδευόμενους κάθε μορφής και ηλικίας σε μια δεξαμενή «ιστορικών τεκμηρίων» και τους καλείς, μέσα από αυτή, να συνθέσουν την ιστορική πραγματικότητα με βάση τις υποκειμενικές τους επιθυμίες. Πρόκειται για την αποθέωση του «έτσι είναι γιατί έτσι νομίζουμε» και οπωσδήποτε για το τέλος της ιστορίας ως επιστήμης.

Οι φορείς του μεγαλεπήβολου αυτού προγράμματος – οπωσδήποτε λάτρεις της ιστορίας του τόπου και του λαού μας, παρουσιάζουν ειδικό «ιστορικό» ενδιαφέρον. Δεν γνωρίζουμε αν και πόσο κοντά στο ταμείο του προγράμματος, αλλά σίγουρα στην καρδιά του προγράμματος, βρίσκεται μία μη κυβερνητική. Η οργάνωση έχει ως τώρα διακριθεί σε φιλεύσπλαχνα πεδία όπως η θεραπεία των αδέσποτων σκύλων, οι αναδασώσεις, η ανταποδοτική ανακύκλωση, τα κακοποιημένα παιδιά, τα συσσίτια για φτωχούς κλπ. (https://www.act4greece.gr/?c=46). Πατριωτικοί μάλλον λόγοι την οδήγησαν στο να ασχοληθεί και με την Ελληνική Επανάσταση.

Η Act4Greece εξασκεί την πρακτική του crowdfunding αποβλέποντας στην από τους πολλούς συλλογή χρηματικών πόρων για την προώθηση των προγραμμάτων της – κάτι σαν τους «εράνους του αγώνα» μια που βρισκόμαστε στο πνεύμα του 1821. Υποθέτουμε ότι στις δύσκολες ημέρες που ζούμε οι πολλοί, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των «όλοι μαζί μπορούμε» ή των απογόνων του πνεύματος της εθνεγερτηρίου «Εθνοτράπεζας»,  δεν έχουν περίσσεμα για να δώσουν στον αγώνα. Μέσω της οργάνωσης, τουλάχιστον… Ως εκ τούτου η τελευταία στηρίζεται μάλλον σε ευεργέτες, «στρατηγικούς εταίρους» στη σύγχρονη ορολογία. Ενδεικτικά οι τελευταίοι είναι το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρου Ωνάση, το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Λάτση, το (παραδόξως μη κοινωφελές) Ίδρυμα Μποδοσάκη, κά, όπως και σε «στρατηγικούς υποστηριχτές» (ενδεικτικά η ΕΚΟ, η Aegean, η Media Markt κλπ.).

Εάν κάποιος ήθελε να είναι κακοήθης και εχθρός της «κοινωνίας των πολιτών» και της εκπορευόμενης από αυτήν φιλεύσπλαχνης διάθεσης, θα παρατηρούσε ότι «τεχνικός σύμβουλος» («ελεγκτής προγράμματος») της Act4Greece είναι μια εταιρεία με τίτλο Grant Thornton. Μια επίσκεψη στην ιστοσελίδα (https://www.grant-thornton.gr/en/) ετούτης της εταιρείας παροχής επιχειρηματικών συμβουλών θα γεννούσε ίσως κάποια ερωτήματα: το βασικό πεδίο στο οποίο ειδικεύεται η εν λόγω εταιρεία είναι η …φορολογία. Προφανώς για να μην ξεχάσει κάποιος από εκείνους που προσφεύγουν στις υπηρεσίες της την πληρωμή των αναλογούντων στα εισοδήματά του φόρων!

Στη διάθεση λοιπόν της φιλεύσπλαχνης αυτής πρωτοβουλίας τέθηκαν οι θησαυροί της ελληνικής ιστορίας, το οτιδήποτε συνδέεται με την Επανάσταση του 1821. Ποιοι δημόσιοι φορείς διέθεσαν το υλικό τους; ΟΛΟΙ. Η βιβλιοθήκη της Βουλής, η Εθνική Βιβλιοθήκη, τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, το Ελληνικό Λογοτεχνικό Ιστορικό Αρχείο το Κέντρο Ελληνικής Μουσικής «Φοίβος Ανωγειανάκης», το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών του ΙΤΕ κλπ. κλπ. . Κεντρικό συντονιστικό ρόλο στο όλο εγχείρημα διαδραματίζει το Κέντρο Έρευνας για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Το Κέντρο έχει τη στήριξη των Ιδρυμάτων Ι. Λάτση και Σ. Νιάρχου και ιδρυτικό του μέλος υπήρξε ο νυν υπουργός Παιδείας. Σχεδόν εντυπωσιάζει η διαπίστωση για το πόσο μικρός είναι ο κόσμος.  

Εν κατακλείδι: Παρατηρούσε ένας αρθρογράφος «αριστερής» εφημερίδας ότι τα «200 Χρόνια από το 1821» δίνουν την ευκαιρία «ξεπλύματος», παλαιότερων άτυχων επετειακών συγκυριών. Στα 100 χρόνια έγραψε, είχαμε τα μικρασιατικά, στα 150 χρόνια είχαμε χούντα. Τώρα που έχουμε δημοκρατία, φιλεύσπλαχνους ευεργέτες και την στήριξη εταιρειών επιχειρηματικών συμβουλών η αλήθεια για το 1821 μπορεί επιτέλους να λάμψει. Ίσως να είναι έτσι. Μένει να αποδειχθεί. Εκείνο πάντως που ως τώρα πιστοποιείται είναι ότι η διάθεση για γενική «αξιοποίηση» του εθνικού μας πλούτου –υλικού, ιστορικού και πνευματικού – δεν αφορά μόνο τις αρχαιότητες. Δυστυχώς απλώνεται βαθιά, ως τις ψυχές των ανθρώπων. Ως την ψυχή του λαού μας. Εδώ, βέβαια, πρόκειται για μη κυβερνητική ανιδιοτέλεια. Οπότε ο γενικότερος εκμαυλισμός, που έχει γίνει καταθλιπτικός μηχανισμός και πεδίο δόξας λαμπρό για  «επιχειρηματικούς συμβούλους», δεν θα πρέπει να μας ανησυχεί.         

* Ο Γιώργος Μαργαρίτης είναι καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

από : https://www.imerodromos.gr/to-1821-se-mi-kyvernitikes-peripeteies/

 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Κύρια
Αναρτήθηκε από
Διαβάστε περισσότερα...
Το γράμμα του Άρη στα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ, το Μάρτη του 1945, για το μέλλον του αγώνα και τη συμφωνία της Βάρκιζας:
 

 
Προς όλα τα μέλη της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε.
Αγαπητοί σύντροφοι,
Με το σημείωμά μου τούτο θα προσπαθήσω να τραβήξω την προσοχή σας στα πιο κάτω.
1. Όπως πιστεύω, θα έχετε πειστεί και εσείς τώρα πως οι Έλληνες αντιδραστικοί και οι Άγγλοι κατακτητές δεν έχουν καμιά πρόθεση να εφαρμόσουν έστω κι αυτή την ετεροβαρή, επιζήμια στα συμφέροντα του λαού μας και μη δίδουσα καμιά εγγύηση –ομολογία δική σας – για το σεβασμό των ελευθεριών του λαού μας, συμφωνία της Βάρκιζας.
Οι παραβάσεις είναι καθημερινές και σοβαρές.
Τις ξέρετε εσείς καλύτερα και δεν συντρέχει κανένας λόγος να τις απαριθμήσω.
2. Αν δεν σας ήταν εύκολο να γνωρίζετε προοπτικά τις προθέσεις της ελληνικής αντίδρασης και των Άγγλων εχθρών της Ελλάδας, τώρα, θέλω να πιστεύω πως πρέπει να μπορείτε να τις βλέπετε.
Πρόθεσή τους είναι: όχι να συμβάλουν σε προσπάθεια για ομαλή εξέλιξη της πολιτικής ζωής του τόπου, ή έστω να ανεχθούν απλώς τη δική σας προσπάθεια προς την τέτοια κατεύθυνση, αντίθετα, να οργανώσουν και να διεξαγάγουν με πλεονεκτικές γι’ αυτούς συνθήκες τον εμφύλιο πόλεμο μ’ όλα τα μέσα.
3. Η διάσκεψη και συμφωνία της Γιάλτας δεν πρέπει να έχετε καμιά αυταπάτη πως είναι δυνατό να επιδράσει σε τόσο μεγάλο βαθμό, ώστε να στρέψει το τιμόνι της χώρας που αφήσατε να κρατούν γερά στα χέρια τους οι Άγγλοι.
 Η Σοβιετική Ένωση, όπως πρέπει να σας είναι γνωστό, δεν μπορεί να κάνει «ελληνική» πολιτική ώστε να επέμβει ενεργά στο ελληνικό δράμα. Γιατί δεν κάνει ούτε Σέρβικη, ούτε Βουλγάρικη, ούτε Ρώσικη ακόμα πολιτική.
Κάνει πολιτική παγκόσμιας επανάστασης, και δεν είναι διατεθειμένη ούτε κατ’ ελάχιστο να την διακινδυνεύσει για το μικρό αυτό ποσοστό της ανθρωπότητας που λέγονται Έλληνες, που οι ίδιοι –δια των ηγετών τους- οδηγήθηκαν στη νέα σκλαβιά και που στο κάτω κάτω, αργά ή γρήγορα, μετά την πλήρη νίκη της πολιτικής της παγκόσμιας επανάστασης της Σ.Ε. δεν μπορεί παρά να είναι στο πλευρό του σοσιαλισμού.
4. Η Σ.Ε. θα μπορούσε να επέμβει «ενεργότερα», όπως, δεν αποκλείεται, κι αυτή η Αμερική, αν εμείς –εσείς δηλαδή- ήσασταν ικανοί να δημιουργήσετε στην Ελλάδα διαφορετική κατάσταση, ανάλογη περίπου με την της Γιουγκοσλαβίας και ίσως και καλύτερη, με μια ορθή και συνεπή πολιτική και όχι γεμάτη «αριστερά» και δεξιά οπορτουνιστικά λάθη στα βασικότερα προβλήματα της χώρας.
Οι δυνατότητες υπήρχαν όλες για μια τέτοια πολιτική και για δημιουργία μιας τέτοιας διαφορετικής κατάστασης στη χώρα μας.
Και όποιος δεν το βλέπει και δεν παραδέχεται αυτό πρέπει να είναι ή μαρξιστικά αγράμματος ή … τι να πω.
Μπορεί όπως μου παρήγγειλε ρητά ο σ. Γιάννης (Γιάννης Ιωαννίδης),διά του σ. Ζήση (Ζήσης Ζωγράφος), να υπάρχει «σαφής παραίνεση» των Ρώσων συντρόφων προς το ΚΚΕ για το κλείσιμο της συμφωνίας της Βάρκιζας.
Όμως αυτό δεν αλλάζει τίποτα.
Μετά τη σωρεία των σοβαρών οπορτουνιστικών τακτικών λαθών από των αρχών του 1943 στη διεύθυνση του αγώνος από μέρους σας και το εγκληματικό επιστέγασμά τους, τη μάχη των Αθηνών, έχασαν την εμπιστοσύνή τους κι αναγκάστηκαν, για να μην οδηγήσετε τη χώρα και το λαό της σε μεγαλύτερες καταστροφές, να σας «συμβουλέψουν» να υποχωρήσετε και να κλείσετε τη συμφωνία της Βάρκιζας.
 Τις απόψεις του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ για τις δυνατότητες συνέχισης του αγώνα είμαι σίγουρος ότι δεν τις είπατε πουθενά και συνεπώς δεν γνώριζαν οι Ρώσοι σύντροφοι αν μπορούσε και σε ποιες δυνάμεις να βασιστεί μια άλλη πολιτική.
5. Το ΕΑΜ ως το Λίβανο ακολουθούσε ανιούσα γραμμή ανάπτυξης.
Από εκεί κι ύστερα πήρε την κάτω βόλτα.
Από τη «μάχη της Αθήνας» κι ύστερα και την ήττα και, πολύ περισσότερο, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, χάνει σε επιρροή ραγδαία.
Προβλέπω ως το δημοψήφισμα και τις εκλογές και πιθανή διάσπασή του.
6. Το ΚΚΕ έχασε από την αίγλη του και τη δύναμη συγκέντρωσης και μέσα στο ΕΑΜ και μέσα στο λαό.
Ακόμα έχασε σε στενούς οπαδούς του και σε μέλη του.
Τις στατιστικές εσείς τις κρατάτε και είμαι βέβαιος πως θα έχετε διαπιστώσει ήδη σημαντικό ποσοστό διαρροής.
Προοπτική μου είναι ότι αυτό το ποσοστό θα δυναμώσει πολύ.
7. Η «διαφώτιση» του λαού, των οπαδών του ΕΑΜ και των οπαδών και μελών του ΚΚΕ επί της «αναγκαιότητας» της πολιτικής της Βάρκιζας είναι αστεία κυριολεκτικά και κανένα μέλος του ΚΚΕ δεν την πιστεύει.
Μα και τι διαφώτιση να γίνει;
Κατά ποιο ταχυδακτυλουργικό τρόπο θα μπορούσε το άσπρο να γίνει μαύρο;
Αφήνω τους οπαδούς του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, δεν υπάρχει κανένα μέλος απλό, γραμματέας βάσης, αχτιδικός ή περιφερειακός, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων στους τελευταίους αυτούς, που η δύναμη της συνήθειας και η ρουτίνα δεν τους αφήνει να δούνε, που να μην έρχεται να με συναντήσει με λαχτάρα σε κάθε χωριό που περνάω και να μου ρίχνει βροχή τα ερωτήματα:
Γιατί το κάνατε αυτό;
 
Για πού πάμε, γιατί χύσαμε το αίμα μας και κάψαμε τα σπίτια μας επί τρία χρόνια;
Γιατί μας παραδίνετε αμαχητί;
 
Τι θα κάνουμε τώρα;
Πού είναι η λαϊκή μας δικαιοσύνη και η αυτοδιοίκηση;
 
Γιατί και πάλι θα μας χαρακτηρίζουν το βιος μας ως λαθραίο και θα ξαναπληρώνουμε 2.000 δραχμές για ένα τσιγάρο χωριάτικο καπνό με εφημερίδα;
Τι θα κάνουμε με τους εθνοφύλακες – μπουραντάδες που άρχισαν τις έρευνες, τους ξυλοδαρμούς, τις απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, συνελεύσεων κλπ;
Τι θα κάνουμε με την αντίδραση των χωριών μας που σήκωσε κεφάλι και μας απειλεί ανοιχτά ότι θα μας σφάξουν όλους;
 
Με τι να προστατευθούμε;
 Με τον «εθνικό στρατό»;
Μα πώς θα γίνει τέτοιος, αφού εμάς δεν μας δέχονται χαρακτηρίζοντάς μας ανίκανους οι επιτροπές με χίλιες ψεύτικες δικαιολογίες;
 Δεν το βλέπετε πως στην περιοχή Καρδίτσας από την κλάση του 1939 δεν πήραν ούτε 20% από τους αμαρκάριστους ως δικούς των;
Όλα αυτά θα ήταν ένας σίφουνας ενάντιά σας, αν εγώ για να αποφύγω διασπάσεις κλπ δεν έκανα την πρόταση να πάω έξω και να θέσω τις απόψεις μου, μη τυχόν και λυθεί κομματικά το ζήτημα, κι έβγαζα από τα χωριά τους τούς 200 και πλέον αντάρτες που είχα καταγράψει στο βουνό και άρχιζα τον πόλεμο.
8. Παντού οι οργανώσεις είχαν μουδιάσει.
Η αντίδραση είχε σηκώσει κεφάλι.
Το πέρασμά μας δημιουργεί ρίγη συγκινήσεως και ενθουσιασμού και οι γυναίκες ακόμα βγαίνουν και μας καλωσορίζουν, μας εύχονται «καλή επιτυχία και καλή λευτεριά από το νέο κατακτητή».
Η αντίδραση κρύβεται. Πολλοί φεύγουν για τις πόλεις.
Το ξεκαθάρισμα ΕΔΕΣιτών στην Ευρυτανία, που είχαν έλθει με ρητή εντολή να οργανώσουν εκεί ένοπλες ομάδες αντίδρασης, επικροτήθηκε από όλους.
Θα ξεκαθάριζα και την ομάδα του Π. Μελιά (Ευρυτανία – Λεπιανά) και την ομάδα Σούρλα σε μια εβδομάδα, αν δεν ερχόταν ο αντιπρόσωπός σας.
Στους κομματικούς των χωριών λέμε ότι για ειδικούς λόγους δεν πρέπει να εμφανιστούμε.
Περπατάμε όλη νύχτα και κρυβόμαστε την ημέρα για να φανούμε συνεπείς σ’ ό,τι συμφωνήσαμε με σας.
Μα οι κομματικοί επιμένουν και με τρόπο το διαλαλούν οι ίδιοι στους χωριανούς τους: «Ξαναβγήκαν αντάρτες μας.
Σε λίγο θα βγούμε και πάλι όλοι, ο Άρης μας είναι εδώ μη φοβάστε.
Ξέρει αυτός και θα νικήσουμε και πάλι Έλληνες αντιδραστικούς και Άγγλους κατακτητές».
9. Εσείς δεν τα βλέπετε όλα αυτά.
Έχετε απομονωθεί από τη λαϊκή μάζα και έχετε χάσει τον παλμό της.
Συνέλθετε έστω και τώρα.
Δεν είναι αργά.
Αργότερα σίγουρα θα είναι πολύ αργά και θα χρειαστούν τεράστιες θυσίες σε κόπους και σε αίμα για ν’ αρχίσει κάτι σοβαρό.
Μην αφήνετε να θρονιαστεί η αντίδραση οριστικά.
Μην πιστεύετε ότι η «εθνοφυλακή» είναι πραγματικά εθνικός στρατός και μην βάζετε τον κόσμο να τους δέχεται τους Μπουραντάδες ως «παιδιά του λαού», ενώ αυτοί τους δέρνουν.
Μην κάνετε το έγκλημα να επιτρέψετε στην εθνοφυλακή να εγκατασταθεί παντού και να παίξει το ρόλο της παλιάς χωροφυλακής.
10. Μην αυταπατάστε ότι τα όπλα που κρύψαμε θα μπορέσετε αργότερα να τα χρησιμοποιήσετε.
Όχι!
Θα τα βρουν σε λίγο οι εθνοφύλακες, χρησιμοποιήστε τα –έστω και μέρος τους- από τώρα.
Βγάλτε από τώρα, έστω και λίγους αντάρτες, έστω από μια ομάδα σε κάθε επαρχία.
Μην τη χρωματίζετε ως δική σας ή ως συνέχεια του ΕΛΑΣ.
Αφήστε την καμουφλαρισμένη, αφού δεν καταλαβαίνετε ότι πρέπει να ξαναπάρει τα όπλα ο ΕΛΑΣ.
Δε θέλετε εμένα επικεφαλής τους;
Βρείτε έναν άλλον.
Πάντως μην κάνετε το έγκλημα να αργείτε.
Ενεργήστε σύντομα και δραστήρια.
11. Εγώ συνεχίζω το ταξίδι για το Ηπειρωτικό Γραφείο και από εκεί για έξω.
Όμως με κάποια επιβράδυνση γιατί κινούμαστε όπως ξέρετε και λέω και πιο πάνω.
 
Επί όλων των ανωτέρω ελπίζω να έχω γραπτή απάντησή σας με έκτακτο σύνδεσμο ώσπου να φτάσω στο Ηπειρωτικό Γραφείο.
Εύχομαι να σκεφτείτε ώριμα έστω και την τελευταία στιγμή.
Εν πορεία, 24/3/45,
Συντροφικά
Άρης Βελουχιώτης
 
η αντιγραφή έγινε από : https://o-dromos.blogspot.com/2019/02/blog-post_12.html?fbclid=IwAR3Z4iLw9jBFU2_faM-BINO-ZSq4YAxjU1AgTolf3mWQdkx5JWqVEQ4X0bY
Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Κύρια
Αναρτήθηκε από
Διαβάστε περισσότερα...

Ο εγκληματίας πολέμου Μαξ Μέρτεν, η δίκη του οποίου ξεκινάει σαν σήμερα το 1959 και η "σκοτεινή" εμπλοκή σ' αυτή την υπόθεση του ... "εθνάρχη"   Κων/νου Καραμανλή

>| 11/02/1959. Ξεκινά στην Αθήνα η δίκη του Μαξ Μέρτεν, του Ναζί εγκληματία πολέμου που υπηρέτησε στη Θεσσαλονίκη τη διετία 1942-1944, ως σύμβουλος της στρατιωτικής διοίκησης της πόλης. Ήταν ο άνθρωπος που υπέγραψε τη μεταφορά των 50.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, ενώ είχε ευθύνη και για την αρπαγή των περιουσιών τους, που η συνολική τους αξία ξεπερνούσε τα 125.000.000 χρυσά φράγκα. Το Ειδικό Στρατοδικείο Εγκληματιών Πολέμου της Αθήνας καταδικάζει τον Μέρτεν σε 25ετή κάθειρξη.

Έπειτα όμως από πιέσεις της Γερμανίας, η κυβέρνηση Καραμανλή, αφού τροποποίησε τον ισχύοντα νόμο (Ν.Δ. 3933/1959) για τους Γερμανούς υπηκόους που φέρονταν ως εγκληματίες πολέμου, αποφυλάκισε τον Μέρτεν και τον απέλασε στη Γερμανία, με την προϋπόθεση να εκτίσει εκεί την ποινή του. Τα γερμανικά δικαστήρια τελικά απάλλαξαν τελείως τον Μέρτεν «ελλείψει στοιχείων». (Πηγή: 902)

Τα παραπάνω ιστορικά γεγονότα όμως, αποτελούν την μια πλευρά της περίπτωσης του εγκληματία πολέμου Μαξ Μέρτεν, Η άλλη όμως και η πιο ουσιαστική αποκρύπτεται επιμελώς και όχι μόνο από τους ιστορικούς της συντηρητικής παράταξης. Κι αυτή έχει να κάνει με την εμπλοκή του "εθνάρχη" Κωνσταντίνου Καραμανλή - όχι της κυβέρνησης του, αλλά του ίδιου προσωπικά- στο να ξελασπώσει ο Γερμανός εγκληματίας πολέμου. 
Κι αυτό γιατί -σύμφωνα με δημοσιεύματα- ο Μέρτεν τον απείλησε ότι θα αποκαλύψει τον ρόλο του Καραμανλή κατά το διάστημα της Γερμανικής κατοχής. (Είναι μια σελίδα της ιστορίας που ακόμα έχει μείνει σκοτεινή).

Ας τα πιάσουμε όμως τα πράγματα με την σειρά. Το καθεστώς που προέκυψε στην Δυτική Γερμανία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ανταμείβοντας τον Μέρτεν για τις "ευδόκιμες υπηρεσίες" που είχε προσφέρει σαν υψηλόβαθμο ναζιστικό στέλεχος του δίνει κρατικά αξιώματα και έτσι βρίσκεται να υπηρετεί σαν επιτελικό στέλεχος στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Δυτικής Γερμανίας. 
Τον Μάη του 1957, παριστάνοντας τον τουρίστα έρχεται στην Θεσσαλονίκη, κατά μια εκδοχή για να αναζητήσει τον θησαυρό που είχε αρπάξει απ' τον Εβραϊκό πληθυσμό κατά την εποχή της παντοδυναμίας του, και κάπου τον είχε κρύψει μη κατορθώνοντας στην αποχώρηση του να τον μεταφέρει στην πατρίδα του.

Αναγνωρίζεται όμως από κάποια θύματά του, και καταγγέλλεται στον Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τούση. Αυτός δίνει εντολή στον Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, Ταρασουλέα να συλληφθεί ο Μέρτεν και να προφυλακιστεί καθώς εκκρεμούσε εις βάρος του ένταλμα σύλληψης από το 1947 για εγκλήματα πολέμου. Ετσι και έγινε.

Οταν πληροφορείται αυτή την εξέλιξη ο Κων. Καραμανλής, τρελαίνεται. Παίρνει τον Τούση στο τηλέφωνο και τον απειλεί σχεδόν βρίζοντάς τον! Ο Α. Τούσης, κρατά ηρωική στάση κι αρνείται να αποφυλακίσει το χιτλερικό κάθαρμα: «Ό,τι λέει ο νόμος κ. Πρόεδρε», φέρεται να απάντησε στον "εθνάρχη". (Φυσικά ο Τούσης πέφτει σε δυσμένεια και ενώ αναμενόταν η προαγωγή του στη θέση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η κυβέρνηση της ΕΡΕ έβαλε στη θέση του τον αυλόδουλο λεκέ, Κων/νο Κόλλια, μετέπειτα πρωθυπουργό της Χούντας).

Από δω και πέρα θα δώσουμε τον λόγο στον Βασίλη Ραφαηλίδη -μέσα από το βιβλίο του "Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους 1830-1974", να μας μιλήσει περισσότερο γι' αυτή την "σκοτεινή" σελίδα απ' τον πολιτικό βίο του "εθνάρχη¨:

=====
Το σκάνδαλο Μέρτεν

Ο Μαξ Μέρτεν, ανώτερος Γερμανός αξιωματικός, ήταν αυτός που εξόντωσε τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης στη διάρκεια της κατοχής. Μετά τον πόλεμο τον βρίσκουμε ανώτερο υπάλληλο του υπουργείου Δικαιοσύνης (!) στην κυβέρνηση της Βόννης.
Καλυμμένος, λοιπόν, με την ιδιότητα του κρατικού λειτουργού, ξαθαρρεύει και λέει να επισκεφτεί τον τόπο του εγκλήματος, τη Θεσσαλονίκη. Κι έτσι, τον Σεπτέμβριο του 1960 έρχεται στη συμπρωτεύουσα για διακοπές, γνωρίζοντας πως έχει δικαστεί και καταδικαστεί ερήμην από ελληνικό δικαστήριο ως εγκληματίας πολέμου.

Ένα χρόνο πριν, το 1959, ο Καραμανλής διά νόμου έχει αποφανθεί πως οι Γερμανοί εγκληματίες πολέμου που έδρασαν εγκληματικά στην Ελλάδα, δεν πρέπει να δικάζονται στην Ελλάδα αλλά στη Γερμανία. Που έχει σταματήσει προ πολλού να διώκει τα άξια της γερμανικής πατρίδας τέκνα με το επιχείρημα πως δεν υπηρέτησαν τον Χίτλερ τότε αλλά την πατρίδα.

Σου λέει, λοιπόν, ο Μέρτεν, αφού είμαστε πλέον φίλοι με τους Έλληνες, θα επιστρέφω στον τόπο του εγκλήματος ως φίλος.
Ναι, αλλά είχε δικαστεί και καταδικαστεί απ’ την ελληνική δικαιοσύνη πριν απ’ τον κατ’ ουσίαν αμνηστεύοντα τους Γερμανούς εγκληματίες πολέμου νόμο του 1959.
Συνεπώς δεν θα μπορούσε να σταλεί στη Γερμανία να ξαναδικαστεί. Κι έτσι, βάσει του δεδικασμένου, ο πανέντιμος αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Τούσης διατάσσει τη σύλληψη του τουρίστα Μέρτεν, αδιαφορώντας για την ιδιότητά του ως ανωτέρου υπαλλήλου του γερμανικού κράτους.

Του Καραμανλή, του κόβονται τα ποδάρια. Και λέει υποθέτω μέσα του: να γιατί η ελληνική δικαιοσύνη δεν πρέπει να είναι ανεξάρτητη. Ανεξάρτητη δικαιοσύνη σ’ ένα κράτος εξαρτημένο από χίλιες μεριές δε νοείται.

Η βασίλισσα Φρειδερίκη, εγγονή του τελευταίου Γερμανού Κάιζερ (Αυτοκράτορα) και μέλος της νεολαίας του Χίτλερ στα νιάτα της, τρώει τα σίδερα και τελικά πείθει τον Καραμανλή να εκδώσει νομοθετικό διάταγμα διά του οποίου ο Μέρτεν, στις αρχές του 1960 στέλνεται στη Γερμανία να δικαστεί εκεί.
Για να σωθούν τα προσχήματα, οι Γερμανοί στήνουν ένα δικαστήριο-οπερέτα, αλλά ο Μέρτεν δεν είναι απ’ αυτούς που θα μπορούσε να ανεχτεί τη διαπόμπευση, να δικάζεται όψιμα, το 1960, σαν εγκληματίας πολέμου, όντας ανώτερος υπάλληλος της γερμανικής κυβέρνησης.

Κι έτσι, εκεί που ο Καραμανλής νόμιζε πως ξέμπλεξε με τον Μέρτεν, μπλέκει χειρότερα. Γιατί ο Μέρτεν κατονομάζει σα συνεργάτες του στην κατεχόμενη Ελλάδα τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον υπουργό Εσωτερικών Δημήτριο Μακρή, τη σύζυγό του Δοξούλα Λεοντίδου και τον υπουργό Εθνικής Αμύνης Γεώργιο θεμελή.

Ο Μέρτεν λέει πως έχει φωτογραφίες που αποδεικνύνουν τους ισχυρισμούς του. 
Αλλά ύστερα από ταχύτατες ενέργειες της ελληνικής διπλωματίας, οι φωτογραφίες εξαφανίζονται και ο Μέρτεν απαλλάσσεται των κατηγοριών, χάρη στον θρασύτατο εκβιασμό...
=====

Σ' όλη αυτή την υπόθεση τα ερωτηματικά μέχρι σήμερα εξακολουθούν να είναι πάρα πολλά. Σε μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε ακόμα περισσότερο αυτό το θέμα, παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάννη Κάτρη «Η άνοδος του νεοφασισμού στην Ελλάδα», εκδόσεις Παπαζήσης
=====

Η μεταπολεμική Ελλάδα δεν έδειξε υπερβολική αυστηρότητα στους Γερμανούς εγκληματίες πολέμου. Παρά το γεγονός ότι η χώρα υπέστη τρομακτικές θυσίες σε αίμα και αγαθά (οι νεκροί υπολογίσθηκαν σε 490.000 και οι υλικές ζημίες στα 28% του εθνικού πλούτου), ελάχιστοι από τους δήμιους και τους συνεργάτες τους καταδικάστηκαν. Και αυτοί σε ποινές φυλακίσεως. Πολύ σύντομα αμνηστεύθηκαν.

Ανάλογη ευμενή μεταχείριση είχε και ο Μαξ Μέρτεν. Είχε στην πλάτη του κάποια ερήμην ελληνική καταδίκη, αλλ’ αυτό δεν τον εμπόδιζε να ζει αξιοπρεπώς στη Μπον και να κατέχει υψηλή διοικητική θέση στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Ομοσπονδιακής Γερμανίας.
Με τον αέρα που του έδινε η κυβερνητική του ιδιότητα δεν δίστασε το καλοκαίρι του 1959 να διαλέξει για τις διακοπές του τη Θεσσαλονίκη, με την οποία τον έδεναν τόσες και τόσες αναμνήσεις …
Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν ενοχλήθηκε από την τουριστική παρουσία του δήμιου των Εβραίων. Αλλά ο αρχηγός του Γραφείου Διώξεως Εγκληματιών Πολέμου αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Τούσης, ένας δικαστικός με υψηλό αίσθημα ευθύνης και εθνικής συνειδήσεως, εξέδωκε ένταλμα συλλήψεως του Μέρτεν.
Ο Μαξ Μέρτεν κλείστηκε στις φυλακές.

Σάλος στην Αθήνα. Αλλά μεγαλύτερος σάλος στην Μπον, όπου η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση επενέβη, όχι για να ζητήσει το φάκελο των εγκλημάτων του Μέρτεν και να τον απομακρύνει – τουλάχιστον – από την υπεύθυνη κυβερνητική θέση που κατείχε, αλλά για να αξιώσει την άμεση απελευθέρωσή του.

Ο Γερμανός πρεσβευτής ανεβοκατέβαινε μέρα – νύχτα τις σκάλες του υπουργείου Εξωτερικών και του πρωθυπουργικού γραφείου. Τα ανάκτορα, υποκινηθέντα από τον δραστήριο πρεσβευτή, επέδειξαν συγκινητικό ενδιαφέρον για τον ταλαιπωρούμενο στις άθλιες ελληνικές φυλακές Γερμανό αξιωματούχο.

Η βασίλισσα Φρειδερίκη, εγγονή του τελευταίου Γερμανού αυτοκράτορα και δραστήριο μέλος της χιτλερικής νεολαίας, έγινε έξω φρενών. Ώστε έτσι εννοεί ο κύριος αντεισαγγελεύς την καλλιέργεια των πολιτιστικών και εμπορικών σχέσεων με τη Γερμανία; Με το βρυκολάκιασμα του ξεχασμένου παρελθόντος θ’ αναπτυχθεί ο ελληνικός τουρισμός;

Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν χρειαζότανε και μεγάλη πίεση για να δώσει άφεση αμαρτιών στο Μέρτεν… Ο υπουργός της Δικαιοσύνης κατέθεσε στη Βουλή ένα νομοσχέδιο, που ικανοποιούσε απόλυτα την αξίωση της Μπον. Αλλά στο μεταξύ είχε ξεσπάσει εσωτερικός σάλος.

Ο αντικυβερνητικός τύπος δεν άφησε ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία. Τα εγκλήματα του Μέρτεν ξαναζωντάνεψαν στις στήλες των εφημερίδων. Η αντιπολίτευση στη Βουλή σφυροκοπούσε την κυβέρνηση. Οι οργανώσεις των θυμάτων της κατοχής εξέδωκαν έντονα ψηφίσματα διαμαρτυρίας. ελληνικής και της διεθνούς κοινής γνώμης η κυβέρνησις κατέληξε σε μια μέση λύση.
Με το νομοθετικό διάταγμα 4016/1959 «περί εκκαθαρίσεως του θέματος των εγκληματιών πολέμου» η Ελλάδα παραιτήθηκε από το δικαίωμα εκδικάσεως περιπτώσεων που αφορούσαν ναζί εγκληματίες πολέμου. Οι περιπτώσεις αυτές μεταβιβάσθηκαν στις αρχές της Μπον.
Από το νομοθετικό όμως «συγχωροχάρτι» εξαιρέθηκαν - με επιμονή της αντιπολιτεύσεως - οι περιπτώσεις για τις οποίες υπήρχε το δεδικασμένο. Ο Μαξ Μέρτεν θα συνέχιζε να κάνει τις διακοπές του στις ελληνικές φυλακές.

Η μικρή αυτή νίκη της ηθικής και του δικαίου αποδείχτηκε πρόσκαιρη. Ούτε η γερμανική κυβέρνηση, ούτε η Φρειδερίκη εγκατέλειψαν τον αγώνα. Και τελικά επέβαλαν τη θέλησή τους.
Στις αρχές του 1960 με νέο νομοθετικό διάταγμα και αφού τονίστηκε μελοδραματικά στη Βουλή η ανάγκη να θυσιασθούν οι θλιβερές αναμνήσεις της κατοχής, χάριν της ελληνογερμανικής φιλίας, ο δήμιος των Εβραίων αφέθηκε ελεύθερος. 
Την ίδια μέρα έπαιρνε το αεροπλάνο για τη Μπον.

Άνθρωποι όμως σαν τον Μέρτεν δεν είναι ανοικτίρμονες μόνο στα αθώα θύματά τους. Τιμωρούν εξίσου σκληρά και τους φίλους τους εκείνους, που προς στιγμήν έστω φάνηκαν να τους απαρνούνται.

Όταν γύρισε στην πατρίδα του ο Μέρτεν, σύμφωνα με τη συμφωνία Αθηνών – Μπον, έπρεπε - για να τηρηθούν οι τύποι - να περάσει από ένα γερμανικό δικαστήριο. Και τότε έσκασε η μπόμπα.
Και ήρθε στην επιφάνεια μια από τις αποπνικτικώτερες ηθικές αναθυμιάσεις.

Με υπόμνημα που κατέθεσε στο δικαστήριο ο Μαξ Μέρτεν, εξιστορώντας τη δραστηριότητά του στην Ελλάδα κατά την κατοχή, ανέφερε έναν αριθμό συνεργατών του. Ανάμεσα σ’ αυτούς:
α) ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής,
β) ο υπουργός Εσωτερικών Δημήτριος Μακρής (πρώτος από αριστερά στη φωτογραφία),
γ) ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Γεώργιος Θεμελής,
δ) η σύζυγος του Δ. Μακρή Δοξούλα Λεοντίδου (οικογενειακό όνομα).

Η καταγγελία του Μέρτεν, πλαισιωμένη από σχετικά άρθρα του «Σπήγκελ» (28 Σεπτ. 1960) και της «Ηχώ του Αμβούργου», είχε στην ερεθισμένη ελληνική κοινή γνώμη εκρηκτικούς αντίκτυπους.
Ο ευρωπαϊκός τύπος (εν μέρει και ο αμερικανικός) ασχολήθηκαν επί εβδομάδες με τη νέα τροπή που πήρε η υπόθεση Μέρτεν. Και βέβαια οι υπεύθυνοι για τα ελληνικά θέματα κύκλοι του Σταίητ Ντιπάρτμεντ δεν έλαμπαν από ευδαιμονία…

Η ηγεσία της ελληνικής δεξιάς, το χαϊδεμένο παιδί της αμερικανικής πολιτικής και του NATO, να γίνεται ο στόχος της λάσπης που εκτοξεύει ένας εγκληματίας πολέμου;
Ένας υπάλληλος της αμερικανικής πρεσβείας που ρωτήθηκε αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο. Είπε όμως χαρακτηριστικά ότι η αλληλογραφία με την Ουάσιγκτον για την υπόθεση Μέρτεν ήταν μάλλον ογκώδης.

Εύλογο είναι το ερώτημα: Πρέπει να θεωρηθεί αξιόπιστη η καταγγελία ενός ατόμου σαν τον Μέρτεν; Τι αποδεικτικά στοιχεία προσκόμισε για να κάνει πιστευτή την καταγγελία του; Με βάση την αρχή ότι είναι προτιμότερο να διαφύγει ένας ένοχος παρά να καταδικασθεί ένας αθώος (και η Ιστορία δικάζει και καταδικάζει αυστηρότερα από τη Δικαιοσύνη) ερευνήθηκαν όλα τα στοιχεία της υποθέσεως Μέρτεν. Από την έρευνα προέκυψαν τα εξής:

Η καταγγελία για το πρόσωπο του Κωνσταντίνου Καραμανλή μένει αναπόδεικτη και προφανώς είναι ψευδής. Για όλους όμως τούς άλλους υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ενοχής.

Ο Δημήτριος Μακρής, ο πανίσχυρος και δυναμικός υπουργός των Εσωτερικών ζούσε στη Θεσσαλονίκη κατά την κατοχή και ασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου. Σύμφωνα με αξιόπιστες μαρτυρίες ο Μακρής υπεράσπιζε στα γερμανικά στρατοδικεία κατηγορούμενους Έλληνες πολίτες. Αυτή η εξαιρετικά προσοδοφόρα δραστηριότητα δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερα τιμητική. Είναι πασίγνωστο ότι μόνον εκείνοι που είχαν συναλλακτικούς δεσμούς με τον κατακτητή μπορούσαν ν’ αποτολμήσουν εμφάνιση συνηγόρου στα θηριώδη γερμανικά στρατοδικεία.

Για τη σύζυγό του Δοξούλα προσκομίστηκαν στοιχεία ότι επί κατοχής υπηρετούσε στη γερμανική διοίκηση ως γραμματεύς του Μαξ Μέρτεν. Σε κάποια μάλιστα επέτειο πρόσφερε στον προϊστάμενό της ως δώρο ένα λεύκωμα με αναμνηστικές φωτογραφίες.
Τέλος, για τον υφυπουργό Εθνικής Αμύνης Θεμελή έγινε γνωστό (το παραδέχθηκε και ο ίδιος) ότι στην κατοχή είχε διορισθεί από τη γερμανική διοίκηση Νομάρχης. Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι στις διοικητικές αυτές θέσεις οι Χιτλερικοί δεν τοποθετούσαν παρά μόνο στενούς και δοκιμασμένους συνεργάτες τους.

Το οπλοστάσιο του Μέρτεν, ως εδώ, δεν φαίνεται απρόσβλητο. Αλλά η συνέχεια που πήρε η υπόθεση επιβάρυνε καταθλιπτικά τη θέση των κατηγορηθέντων.

Η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να διαψεύσει την καταγγελία του Μέρτεν. Αλλά η διάψευση δεν περιείχε ούτε ένα τεκμήριο που ν’ αναιρεί την ουσία της κατηγορίας. Για λόγους συμπαραστάσεως - κατόπιν διπλωματικών συνεννοήσεων, στις οποίες αναμίχθηκε και η Ουάσιγκτον - δημοσιεύτηκε και μια ανακοίνωση της γερμανικής κυβερνήσεως (28 Σεπτ.1960). Αλλά το ηθικό και πολιτικό πρόβλημα που έφερε στην επιφάνεια ο Μέρτεν παρέμεινε ανοικτό.

Ένας μόνο δρόμος, ίσιος, τίμιος και καθαρός, υπήρχε για να ξεκαθαρίσει η βρώμικη υπόθεση: Η παραίτηση των Καραμανλή, Μακρή, Θεμελή από την κυβέρνηση και η προσφυγή αυτών, ως ιδιωτών, στη γερμανική Δικαιοσύνη. Αν ο Μέρτεν δεν απεδείκνυε την ακρίβεια των καταγγελιών του οι συκοφαντημένοι ηγέτες της δεξιάς θα είχαν αποπλύνει το στίγμα της κατηγορίας και θα επέστρεφαν θριαμβευτές…
Δεν ακολούθησαν όμως αυτόν τον δρόμο, παρά το γεγονός ότι τους τον υπέδειξε η αντιπολίτευση.

Αντί να παραιτηθούν και να προσφύγουν στα γερμανικά δικαστήρια οι Μακρής και Θεμελής κατέθεσαν μηνύσεις εναντίον του Μέρτεν στα ελληνικά δικαστήρια…(Ο Καραμανλής δεν έκανε ούτε αυτό. Δικαιολογούμενος εξήγησε ότι η ελληνικά δικαστική κρίση για τους Μακρή - Θεμελή θα έκρινε αυτόματα και τη δική του περίπτωση). Η οδός που επέλεξαν οι κατηγορηθέντες θα άφηνε - όπως και άφησε - αξεκαθάριστο το ηθικό τους πρόβλημα.
Ο λόγος ήταν ότι δεν υπήρχε τρόπος εξαναγκασμού του Μέρτεν να προσέλθει στα ελληνικά δικαστήρια. Δεν είχε παραφρονήσει ο Μέρτεν να ξανάρθει στην Ελλάδα ως κατηγορούμενος και ν’ αντιμετωπίσει δύο πανίσχυρους υπουργούς (και από τα παρασκήνια τον ίδιο τον πρωθυπουργό).
Και φυσικά δεν ήρθε. Και το θέμα δεν ξεκαθαρίσθηκε. Το στίγμα έμεινε. Οι κατηγορηθέντες δεν ετόλμησαν ν’ αντιμετωπίσουν τον Μέρτεν (στα γερμανικά δικαστήρια), κατεχόμενοι από κάποιο πλέγμα και φοβούμενοι (ή μάλλον γνωρίζοντες) ότι οι εφεδρείες του Μέρτεν θα τους συνέτριβαν.

Εγράφη, άλλωστε, στον γερμανικό Τύπο, χωρίς να διαψευσθεί, ότι ο Μέρτεν διέθετε φωτογραφικό υλικό, ικανό να τινάξει στον αέρα όχι μόνο τα κατονομασθέντα πρόσωπα, αλλά ευρύτερο κύκλο προσωπικοτήτων της δεξιάς.

Με αυτά τα δεδομένα η κρίση της ιστορίας είναι εξουθενωτική για τρία τουλάχιστον πρόσωπα της υποθέσεως Μέρτεν (ζεύγος Μακρή και Θεμελή), όταν μάλιστα υπομνησθεί ότι η πολιτεία είχε εμπιστευτεί στο μεν Μακρή την εσωτερική ασφάλεια, στον δε Θεμελή τη διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.

Ως προς τον Καραμανλή η περίπτωσή του είναι διαφορετική. Προσωπικά ο τότε πρωθυπουργός, φαίνεται από τα γεγονότα αμέτοχος των κατηγοριών. Γιατί όμως ακολούθησε τακτική που άφησε τη σκιά της υποψίας να πλανάται; Η μόνη εξήγηση πηγάζει από το γεγονός ότι ο Καραμανλής δεν ήταν μόνο πρωθυπουργός. Ήταν και αρχηγός της δεξιάς και επί πλέον εκλεκτός της βασιλικής και αμερικανικής ευνοίας. Ποιο το κέρδος αν εξασφάλιζε τη δικαστική πιστοποίηση της προσωπικής του αθωότητας και άφηνε κηλιδωμένη - με δικαστική απόφαση - την πολιτική παράταξη, της οποίας ήταν ο αναγνωρισμένος αρχηγός; Ακόμη και αν δεχτούμε ότι ο κάπως παρορμητικός χαρακτήρας του τον έσπρωχνε στο σωστό δρόμο, οι πολλαπλές εξαρτήσεις του από την ξένη κηδεμονία και από το παλάτι όρθωναν μπροστά του ανυπέρβλητο φράγμα. Ο Καραμανλής ακολούθησε τακτική συγκαλύψεως. Για να σωθεί η υπόληψη της δεξιάς (και των προστατών της) έπρεπε τα πειστήρια του εγκλήματος να εξαφανισθούν. Και το επέτυχε με την αποφασιστική συνδρομή της γερμανικής κυβερνήσεως.

Έπειτα από χρόνια ο Θωμάς Υψηλάντης, που ήταν - την εποχή του σκανδάλου Μέρτεν - πρεσβευτής στην Μπον, απεκάλυψε μερικές δραματικές πτυχές από την ελληνογερμανική διακυβερνητική επιχείρηση για την απόσπαση των πολύτιμων πειστηρίων από τα χέρια του Μαξ Μέρτεν.

Τελικά, όλα «πήγαν καλά». Ο Μέρτεν περί τα μέσα Νοεμβρίου 1960 παρέδωσε το φωτογραφικό οπλοστάσιό του. Στην Αθήνα, όταν ελήφθη το σχετικό τηλεγράφημα, πολλές καρδιές ξανάρχισαν να χτυπούν με τον κανονικό τους ρυθμό…
Το βαρύ απειλητικό σύννεφο Μέρτεν είχε διαλυθεί. Η ειδυλλιακή ζωή του κατεστημένου θα συνεχιζόταν αδιατάρακτη.

 


http://tsak-giorgis.blogspot.com/2019/02/1959.html 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Κύρια
Αναρτήθηκε από
Διαβάστε περισσότερα...

 

-Όλοι ίδιοι είναι. Το πράμα δεν αλλάζει.

-Όχι, αλλάζει.  Και δεν είναι όλοι ίδιοι

Την απαισιόδοξη δήλωση την έκανε η 24χρονη κόρη μου και την αισιόδοξη εγώ ο 65χρονος.

 Έφερα το κόσμο ανάποδα. Εγώ, όχι αυτή.

 

Αν συμφωνείτε μαζί μου οτι τα δημόσια/ δημοτικά πράγματα νοσούν,τότε πρέπει όλοι να κάνουμε τη διάγνωσή μας για την ασθένεια και να προτείνουμε το φάρμακο.

Η δική μου διάγνωση είναι: αδιαφορία του Πολίτη/Δημότη για τα κοινά. Και το φάρμακο: η συνεπής συμμετοχή του! Τα “συστατικά” του φάρμακου  :

Μια δήλωση.“Οταν κυβερνούν οι ανίκανοι φταίνε οι ικανοί. Οταν κυβερνούν οι ανάξιοι, φταίει η γενική απαξίωση” Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Μια αλήθεια. Στη λάσπη της γενικής απαξίωσης των δημόσιων πραγμάτων, έριχνα και γω, χρόνια τώρα, τα απόνερα της αδιαφορίας μου για τα κοινά.  Μια παροιμία. “Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι”. Ο Πολίτης είναι το Κεφάλι, από αυτόν πηγάζει η Εξουσία δια της Ψήφου του και της καταβολής των Φόρων του. Δύο άρθρα του Συντάγματος των Ελλήνων. 114. Η εφαρμογή του παρόντος Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. 2. Ο κάθε Ελληνας εισφέρει στην πατρίδα κατα τις δυνάμεις του. Συμπόνια για τον αδύναμο. Σ' αυτό το κράτος όλοι αδύναμοι είμαστε κάθε μέρα, ανάλογα από ποιά μεριά του τραπεζιού βρισκόμαστε. Η υπ αριθμόν 1629/29.7.2014 ανακοίνωση του προέδρου επιτροπής Διαγωνισμού της ΔΕΥΑ Πυλαίας Χορτιάτη για  το έργο”Εργασίες διαρρυθμίσεων σε υφιστάμενο κτίριο γραφείων ιδιοκτησίας της ΔΕΥΑ Πυλαίας Χορτιάτη Προυπολογισμού 499.999,00  ευρώ”. Αλληλεγγύη και Συνεργασία. Χρειάζονται γιατί τα δημόσια/δημοτικά προβλήματα μας θέλουν όλους.  Δεν υπάρχουν ούτε Ηρακλείδες ούτε Άγιοι για να φτιάξουν το Δήμο/το Κράτος για μας.

Σκεφτείτε και σεις  για τηνασθένεια και το φάρμακο κι ελάτε να το πείτε στην ημερίδα

ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΗ.  ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 1

Θα μας καλέσει, ελπίζω σύντομα και ο Δήμαρχος μας.

 

Οι αιρετοί και οι υπάλληλοι, είναι άνθρωποι που ζουν μαζί μας, στο ίδιο δύσκολο κράτος κι έχουν αδυναμίες όπως όλοι μας. Ο νόμος ορίζει τα καθήκοντα του κάθε δημόσιου λειτουργού του. Για το πως θα τα εκτελέσει δίνει όρκο!

Όσοι είναι επίορκοι, δεν γεννιούνται, γίνονται. Και τους σπρώχνουμε με τη αδιαφορία μας. ”Έχω δουλειές εγώ”! Φτύνοντας ένα “όλοι ίδιοι είναι”, το σάλιο της άδικης κριτικής γίνεται το λάδι που γλυστράει τους πολλούς ενάρετους “απέναντι”, στην αλαζονεία και τη διαφθορά. Τηρώντας βέβαια το γράμμα του νόμου. Τ΄αεροπλάνα, τα βαπόρια και τα εμβόλια, αγοράστηκαν με νόμιμα παραστατικά και διαδικασίες. Οι αποφάσεις των λειτουργών, στην ουσία τους, ήταν βλαπτικές για τους πολλούς και επωφελείς γι αυτούς που τις πήραν!

 

Κι αυτά μπορεί να συμβαίνουν δίπλα μας.

Για τα πεπραγμένα της ΔΕΥΑ μας, γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο. Εν συντομία, ξέρουμε  ότι  την πληρώνουμε μέχρι τη τελευταία δεκάρα, ότι οι αποφάσεις των διοικήσεων τους οδήγησαν στη λεηλασία των αποθεμάτων νερού και στην χρεωκοπία της που επέβαλλε την αύξηση κατα 150% του τιμολογίου. Όλα σύννομα. Ήταν όμως αναπόφευκτη αυτή η πορεία; Έχω τις επιφυλάξεις μου. Αυτές ενισχύονται από τη δυσκολία δημοσιοποιησουν αναλυτικό λογαριασμό για νερά και  λεφτά και από την άρνηση της Διοίκησης της να ανοίξει τις εργασίες του Διοικητικού Συμβουλίου της, εκεί δηλαδή που λαμβάνονται οι αποφάσεις, ακόμα και στην εκλεγμένη Τοπική μας Σύμβουλο. Με φοβίζει  η έλλειψη σεβασμού στο αξίωμα του αιρετούαλλά περισσότερο στη δεκάρα του συντοπίτη που πληρώνει το μισθό τους. Με τρομάζει η ανοχή και  η κατανόηση του Δημάρχου σ' αυτή την συμπεριφορά.  Αλλά και η δική του, που την ειρωνεύτηκε δημόσια ότι “Εχετε βίτσιο κυρία μου να παρακολουθείτε διοικητικά συμβούλια”.Τρομοκρατούμαι όμως επειδή, εγώ, ο Δημότης δεν του είπα ΤΙΠΟΤΑ. Το “έφαγα”. Μαζί με όλους τους παρισταμένους! (Συζητώ με το Δήμαρχό μου, Ασβεστοχώρι 2018.)

Και πως φτάσαμε εδώ; “Ξέρω 'γω; Όλοι ίδιοι είναι” Το ρωμείκο δε σώζεται, ούτε χαλάει από μένα..

 

Σωστά...

Χαλάει (και σώζεται) από όλους μας. Απ αυτά που κάνουνε οι λίγοι κάθε είδους Εκπρόσωποι “οι έρημοι κι απρόσωποι” και κυρίως από αυτά που δεν κάνουμε οι πολλοί. Και το κυριότερο, κατά τη γνώμη μου, που δεν κάνουμε είναι να μιλάμε μεταξύ μας για το νερό αλλά και τόσα άλλα που τρέχουν δίπλα μας.

Γιατί θέλει άλλου είδους θάρρος να πω του γείτονα μου να μη διώχνει τα φύλλαμε το λάστιχο, να μη πετάει ό,τι να 'ναι μέσα στους κάδους των σκουπιδιών, να ανοίξουμε μαζί μονοπάτι στα χιόνια μέχρι το δρόμο. Γιατί ο Δήμος ούτε μπορεί ούτε πρέπει να μου καθαρίσει την πόρτα απ' τα χιόνια.

Και κακώς μου το υπόσχεται! “Μη σκας, εγώ είμαι εδώ!” Σωστά είναι. Αλλά “Είμαι όσο μπορώ” μου λέει χαμογελώντας όταν διαμαρτύρομαι. Ενώ εγώ Πληρώνω όσο Πρέπει! Ο λογαριασμός σε μας έρχεται! Πάντα! Και της τροϊκας από το Κράτος, και της ΔΕΥΑ από το Δήμο μας!

 

Λέω να διεκδικήσουμε πεισματικά και επίμονα αυτό που μας αξίζει. Και θα αλλάξουν τα πράγματα. Γιατί οι υπάλληλοί μας είναι παρατημένοι. Και παραιτημένοι. Χρειάζονται το ευχαριστώ μας μαζί με τη κριτική μας. Ο μισθός τους πληρώνει τους λογαριασμούς τους αλλά ο καλός μας λόγος τη ψυχή τους. Ο έλεγχός μας στηρίζει την αρετή τους.

Μόλις δυο τρεις άνθρωποι ρώτησαν, επίμονα, πέντε πράγματα τη ΔΕΥΑ, μόλις καμμιά εκατοστή συντοπίτες συνυπέγραψαν αυτονόητα ερωτήματα, μόλις η τοπική εφημερίδα φιλοξένησε λίγες αράδες για το νερό, τότε η ΔΕΥΑ, σαν έτοιμη από καιρό, κατέθεσε όπου έπρεπε την μελέτη αντικατάστασης του δικτύου υδρευσης του Ασβεστοχωριου.  Αυτήν, που δεν ήξερε πως να την χρηματοδοτήσει κι έψαχνε βρεί τον τρόπο.

Και η μέχρι χτές αραχνιασμένη ιστοσελίδα της ζητάει τώρα, σε κάθε κλικ, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του επισκέπτη για να τον ενημερώσει! Ίσως αναρτήσει εκεί τις απαντήσεις στα ερωτήματά μας (βλέπε www. Hortiatis570.gr). Και ποιός ξέρει; σύντομα μπορεί να μας ενημερώνει από μόνη της για τους υπάλληλους της, που ποτέ δεν φτάνουν, για τα σχέδια της, τα προβλήματα της! Που είναι τα δικά μας! Κι αν τότε χασμουρηθούμε, τότε καλά να τα παθαίνουμε!

 

Ο νέος νόμος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο επονομαζόμενος “Κλεισθένης 1”, προβλέπει  την απλή αναλογική για τις επερχόμενες εκλογές, αυξημένη συμμετοχή δημοτών στα όργανα του Δήμου και αυξημένες αρμοδιότητες στα Τοπικά Όργανα!

Ο Δήμαρχος  δήλωσε πως δεν προτίθεται να μας ενημερώσει σχετικά. (“Συζητώ με τον Δήμαρχό μου, Ασβεστοχώρι, 2018). Ούτε και η Αντιπολίτευση βλέπω να ενδιαφέρεται. Εμείς λοιπόν ας το απαιτήσουμε εγκαίρως. Δημοτικές αίθουσες έχουμε σε κάθε χωριό. Χρόνο πρέπει να βρούμε. Απ' τις δουλειές μας!

Η συμμετοχή των δημοτών προϋποθέτει, την έγκαιρη και καλή πληροφόρηση τους. Όχι μόνο για τις αποφάσεις, αλλά και για τα προβλήματα του Δήμου, για τις επιλογές που προσφέρονται για να λυθούν, για τις προτεραιότητες που πρέπει να μπουν. Πληροφόρηση συνεκτική και συνεχής!

Ειδ' άλλως αισθάνεσαι ανόητος! Και δεν συμμετέχεις! Ή σε διώχνουν! “Αφού δεν ξέρεις, τι μιλάς;”

 

“Με τα λόγια χτίζω ανώγεια και κατώγεια”!

Κι απ' αυτά πάλι θα ακούσουμε πολλά, εκλογές έρχονται! Αν δεν ενδιαφερθούμε εμείς, τότε:

-το καινούργιο δίκτυο ύδρευσης του Ασβεστοχωρίου, γρήγορα θα χαλάσει. Κι η απόφαση για το νέο δίκτυο του Χορτιάτη μπορεί να ληφθεί πριν τις επόμενες εκλογές! Και τα εγκαίνια του ίσως γίνουν στις μεθεπόμενες, μαζί με αυτά του Ασβεστοχωρίου.

- δαπάνες 500.000 ευρώ, για ανακαινίσεις, θα περνάνε τον Αυγούστο. Στα μπάνια του Λαού!

Αυτά και τόσα άλλα, εδώ και παραδίπλα.

            Τα μυαλά κι οι συνειδήσεις φτιάχνουν ή χαλάνε  “τ' ανώγεια και τα κατώγεια”.  

Ο καθένας βγαίνοντας από το σπίτι του, γίνεται δημόσιο πρόσωπο. Θέλοντας και μη. Και κρίνεται κι απ' αυτά που κάνει, αλλά κι απ' αυτά που δεν κάνει. Γιατί η αδιαφορία, η σιωπή, η ανοχή, είναι  πολιτικές πράξεις, με όνομα και επίθετο, όπως η δράση κι ο λόγος.

Τα Μαύρα Φίδια, αυτά που σκάνε απ' τ' αυγά τους παντού στις μέρες μας, δεν θέλουν τη συνενόησή μας για το νερό. Την ξεραήλα της αδιαφορίας μας θέλουν! Η ανικανότητα μας να συνεννοούμαστε, ακόμα και για σταγόνες και λακούβες, τους στρώνει τον δρόμο!

            Γι αυτό κύριε Δήμαρχε σας παρακαλώ να ξανασκεφτείτε  όταν λέτε “Κάτσε εσύ, εγώ είμαι εδώ για τα προβλήματα σου” κάνοντας χειραψία με το δημότη, καιρός που είναι!

Γιατί όταν τα Φίδια μεγαλώσουν, θα δαγκώνουν αδιακρίτως, όλους τους αξιοπρεπείς ανθρώπους. Και τότε αλλοίμονο σ' αυτόν που είναι μόνος. Τα ζήσαμε αυτά.

Γι αυτό, ας μην ξεχνάμε το Σύνταγμά μας.

 

                                                                                                            Βασίλης Π. Βογιατζής

 

Στη φωτογραφία : Συνεδρίαση λαϊκής αυτοδιοίκησης στο χωριό Βλάσι Αγράφων, 1943. Φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή

 

 

ΑΙΤΗΣΗ του/της                                               __________________,    ___  Δεκεμβρίου 2018

 

___________________

 

Διεύθυνση  

________________________

 

 

                                                                                                            Προς

                                                1) το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑ Πυλαίας -Χορτιάτη

                                                                                        25ης Μαρτίου 17, Ασβεστοχώρι

                                                2) το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Πυλαίας -Χορτιάτη

                                                                                         Απ. Σαμανίδη 21, Πανόραμα

                                                                                      

Θέμα: Παροχή πληροφοριών και ενημέρωσης.

 

            Ως “κάτοχος” υδρομέτρου είμαι ο αποκλειστικός, κατά το μερίδιο που μου αναλογεί, χρηματοδότης/τρια της ΔΕ μαςΥΑ, ανάδοχος και εγγυητής/τρια των οικονομικών υποχρεώσεων της επιχείρησής μας.

            Επίσης και ως απλός κάτοικος της κοινότητάς μας εισφέρω οικονομικά και εξαρτώμαι απόλυτα από τις αποφάσεις της: η ΔΕΥΑ είναι ο μοναδικός πάροχος νερού στον τέως Δήμο Χορτιάτη και ο μοναδικός διαχειριστής των αποθεμάτων του νερού. Για τους λόγους αυτούς, παρακαλώ να μου χορηγήσετε τις αιτούμενες οληροφορίες

            Αυτές, αφορούν στους παράγοντες που αύξησαν το νέο τιμολόγιο του νερού κατα 150% περίπου,σε σχέση με το 2016.

            Οι αυξήσεις αυτές επιβλήθηκαν για να μην είναι η επιχείρηση ελλειματική. Κατάσταση στην οποία την οδήγησαν οι αποφάσεις των προηγούμενων διοικητικών συμβουλίων.

            Παρομοίως, οι  επιλογές του σημερινού διοικητικού συμβουλίου καθορίζουν τις οικονομικές υποχρεώσεις μου και θα καθορίσουν την τύχη μου ως καταναλωτή/τρια νερού.

Για το λόγο αυτό θα ήθελα να ενημερώνομαι, με όποιο τρόπο εσείς κρίνετε καλύτερο, για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η επιχείρησή μας όπως και τις προσφερόμενες επιλογές που προσφέρονται για την διαχείρισή τους.

 

                                                                                                            Οι αιτούντες

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Κύρια
Αναρτήθηκε από
Διαβάστε περισσότερα...

 

Με 23 χρόνια σχεδόν συνεχούς παρουσίας στα καθημερινά, πολιτιστικά, οικολογικά και κοινωνικά δρώμενα ολόκληρου του ορεινού όγκου Χορτιάτη, μπορούμε να πούμε ότι αναδείξαμε πολλά από τα σημαντικότερα προβλήματα της περιοχής και στα μέτρα των δυνατοτήτων μας προσπαθήσαμε να συμβάλουμε στην επίλυσή τους. Κάναμε νίκες, ήττες, έχουμε και ανοιχτά μέτωπα. Το σημαντικότερο στοίχημα μας είναι η προσπάθεια να αρνηθούμε την ιδιώτευση, να συμμετέχουμε στα κοινά. Και το στοίχημα αυτό αλλού έχει κερδιθεί αλλού όχι ακόμα. Οφείλουμε να προσπαθήσουμε για να πείσουμε και να ενταχτούν στην Κίνηση Πολιτών, όσο δυνατόν περισσότεροι παλιοί και νέοι κάτοικοι, να επανεργοποιηθούν φίλοι και γείτονες που τα προηγούμενα χρόνια μας παρακολουθούσαν ή βρίσκονταν στην καρδιά των εξελίξεων, να προχωρήσουμε όλοι μαζί.

Το σοβαρότερο από τα “ανοιχτά μέτωπα” εστιάζεται στο είναι του Χορτιάτη. 75 χρόνια από το Ολοκαύτωμα. Μια τέτοια οδυνηρή επέτειος θα έπρεπε να είναι η “μάνα” όλων των εκδηλώσεων και δράσεων για την τρέχουσα χρονιά. Όχι για να καλλιεργήσει το μίσος για τους θύτες, αλλά γιατί η λήθη είναι η μαμή της επανάληψης και στα χρόνια μας οι απόγονοι των θυτών αρχίζουν να βρίσκονται ξανά μπροστά μας, με μανδύα αθωότητας από κάποιους φορείς. Αλλά αυτά που απέμεινα , σε μας, από την μέρα εκείνη, είναι η γνώση και η μνήμη. Και θα τις υπηρετούμε.

Ζητάμε από τον δήμαρχο Πυλαίας Χορτιάτη να κηρυχτεί το 2019 έτος αντιφασιστικής μνήμης για τον Χορτιάτη, και όλες οι εκδηλώσεις του Δήμου να έχουν αναφορά ή περιεχόμενο που να παραπέμπει στα 75 χρόνια από το Ολοκαύτωμα, στους 147 νεκρούς και στις πολλές εκατοντάδες ζωντανών θυμάτων του, στους κατακτητές γερμανούς φασίστες και στους πρόθυμους και πρωτοστάτες έλληνες συνεργάτες τους. Γιατί η γνώση μπορεί να μας απομακρύνει από την επανάληψη.

Λίγα θα πούμε για αυτά που κάναμε, πιστεύουμε ότι είναι γνωστά. Σαν τίτλους θα αναφέρουμε μόνο. Την ανοιξιάτικη τριήμερη εκδρομή, πέρσι ήταν σε Γιάννινα και Τζουμέρκα. Το φεστιβάλ ιστορικού ντοκιμαντέρ που ήταν αφιερωμένο στα 50 χρόνια από τον Μάη του 68. Την πεζοπορία στα μονοπάτια των παλιών παγοποιών. Την αιμοδοσία που ξανάρχισε. Έχουν γίνει πλέον πολιτιστικοί θεσμοί.

Και θα αναφέρουμε και την Βραδιά Ωραίων Λέξεων που το 18 αναβλήθηκε λόγω της κακοκαιρίας. Θα γίνει φέτος εννοείται, καιρού επιτρέποντος. Πρέπει να πούμε εδώ ότι μια εκδήλωση που εμπλέκει πάνω από 100 ανθρώπους αποδείχτηκε αδύνατον να μεταφερθεί χρονικά έστω και μια βδομάδα και πολύ περισσότερο που το 2018 δεν φαινόταν να στρώνει ο καιρός. Για την εκδήλωση αυτή δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε παραπάνω παρά μόνο ότι η θεματολογία των ποιημάτων θα αντλείται από την επέτειο των 75 χρόνων, από την δράση των φασιστών (ανεξάρτητα της εθνικής τους ταυτότητας) και από την αντίσταση των λαών.

Θα εντείνουμε τις προσπάθειες μας για την ανάδειξη του ολοκληρωμένου χαρακτήρα του ΟΡΕΙΝΟΥ ΟΓΚΟΥ ΧΟΡΤΙΑΤΗ, για την προστασία του δάσους από τους μηχανοκίνητους εισβολείς δίτροχους και τετράτροχους που καταστρέφουν τις περιοχές του μονοπατιών των πεζών, που πανικοβάλουν την πανίδα και οργώνουν την χλωρίδα χωρίς διακρίσεις, από τους ανεπιθύμητους κυνηγούς που πυροβολούν προς κάθε διεύθυνση και τα σκάγια πέφτουν βροχή. Θα πιέσουμε για την ολοκλήρωση του Οικολογικού Πολιτιστικού Μονοπατιού μέχρι την φυσική του αρχή στο Ρωμαϊκό Υδραγωγείο και για να αποτελέσει σε σημείο δράσεων, έχει μια δεκαετία σχεδόν που ξεχάστηκε. Ζητάμε την δημιουργία πληροφοριακού κέντρου για την χλωρίδα και την πανίδα, που θα λειτουργεί και σαν κέντρο Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Η Πεζοπορία στα μονοπάτια των παλιών παγοποιών, τον Νοέμβρη που οδηγεί σε γνωριμία πολλών συμπολιτών μας από όλη την Βόρεια Ελλάδα με  το Δάσος, τα παγοποιεία, την χλωρίδα και ενίοτε την πανίδα, σίγουρα πάντως με την επαφή με έναν άλλο τρόπο ζωής, αποτελεί ένα σταθμό στην δράση μας, αφιερωμένο στην ανάδειξη του βουνού.

Με την εφαρμογή της νέας τεχνολογίας πρέπει να απομακρυνθεί από την κορυφή το «πάρκο» κεραιών, και όχι να προστεθούν καινούργιες κεραίες. Είναι μια υπόθεση ζωής για μας και το περιβάλλον, είναι μια υπόθεση που οι καναλάρχες δεν ξέρουν να σέβονται ενώ παράλληλα ξέρουν να αγνοούν νόμους και αποφάσεις που παίρνονται για την τιμή προσχημάτων. Αλήθεια κύριοι υπεύθυνοι, τι γίνεται με εκείνη την απόφαση που εσείς πήρατε για την «διασπορά»; Θα κλιμακώσουμε και τις αντιστάσεις μας και την καμπάνια μας. Είναι ένας δρόμος που τον ξέρουμε καλά.

Χαιρετίζουμε τα έργα που γίνονται στην βυζαντινή εκκλησία και το μακεδονίτικο σπίτι, που όπως φαίνεται θα αναδείξουν ολόκληρη την περιοχή, και θα θέλαμε να δημιουργηθεί μια ενιαία έκταση, σαν την πλατεία που δεν έχει ο τόπος μας, μαζί με την εκκλησία που από μόνη της είναι ένα πολιτισμικό κόσμημα. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για την σωτηρία και την ανάδειξη των σημαντικών ιστορικών μνημείων του Χορτιάτη. Κάθε τόπος πρέπει να ξέρει να τιμά την Ιστορία του, να διδάσκεται από σωστά και τα λάθη του και να τα αναδεικνύει σε όποιον θέλει να τον γνωρίσει. Το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο, το Γεφύρι, οι ανεμόμυλοι, τα Qanat, τα λείψανα του βυζαντινού μοναστηριού, οι τόποι μαρτυρίου περιμένουν να καταλάβουν την θέση που τους αρμόζει στην σύγχρονη κοινωνία μας. Να συνδυάσουν την παρουσία τους με ένα κέντρο αναφοράς, ένα μουσείο (που φαίνεται να ξεχνιέται), ένα χώρο που θα συνδέει το παρελθόν με το παρόν, σαν μια αέναη συνέχεια.

Το Φεστιβάλ Ιστορικού Ντοκιμαντέρ αποτελεί μια δράση μας που μπορούμε να πούμε πιά ότι είναι μια πολύ επιτυχημένη φεστιβαλική δράση. Εξετάζουμε την δυνατότητα να δώσουμε και άλλα χαρακτηριστικά, γιαυτό και τυχόν ιδέες είναι αναγκαίες και επιθυμητές. Φέτος θα είναι αφιερωμένο στα 75 χρόνια από το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη και στην δράση των φασιστών της εποχής του 2ου Παγκόσμιου Πόλεμου.

Στον τόπο μας μεγάλος αριθμός πολιτών είναι οι ντόπιοι Χορτιατινοί (με καταγωγές που χάνονται στο παρελθόν). Μια άλλη ομάδα είναι οι νέοι κάτοικοι που ανέβηκαν από την Θεσσαλονίκη και αλλού. Μια τρίτη ομάδα είναι οι μετανάστες. Από την παλιά Γιουγκοσλαβία, από την Αλβανία, από την Μέση Ανατολή, κάποιοι από την πρώην Σοβιετική Ένωση, άλλοι από την Δυτική Ευρώπη (Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία κλπ), μερικοί από Ισραήλ, Αυστραλία, Κολομβία και σίγουρα και από αλλού. Να γνωριστούμε. Να δούμε τα ιδιαίτερα και τα κοινά προβλήματα, γραφειοκρατίες, δρόμοι, όροι διαβίωσης. Να πειστούμε όλοι, ότι αξίζει να γίνουμε όλοι μια κοινότητα. Μερικοί έχουν πάνω από 15 χρόνια στο χωριό. Δεν ήρθε η ώρα να γνωριστούμε καλλίτερα; Δεν ήρθε η ώρα να ανταλλάξουμε στοιχεία κουλτούρας; Δεν ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας, αυτά που προκύπτουν από την σχέση με το κράτος αλλά τα μεταξύ μας; Δεν ήρθε η ώρα να συζητήσουμε για αυτόνομες εντάξεις και όχι αφομοιώσεις στην κοινωνία; Μια σκέψη είναι : σε συνεργασία με την Αντιρατσιστική Επιτροπή και στα πλαίσια του ετήσιου αντιρατσιστικού Φεστιβάλ να διοργανώσουμε μια σειρά εκδηλώσεις εδώ. Ίσως μια βραδιά τοπικών φαγητών ή μουσικών, μια – δυο κουβέντες και ότι άλλο σκεφτούμε όλοι μαζί.

Πλησιάζει η εποχή της τριήμερης εκδρομής, γιαυτό ετοιμάστε διάθεση, βαλίτσες και ιδέες γιατί μέχρι τώρα η επιτυχία της βασίζεται στην αμφίδρομη σχέση που έχουμε αναπτύξει τόσο στον σχεδιασμό της όσο και στο πρόγραμμά της.

Θα προσπαθήσουμε να συμβάλουμε με προτάσεις και όχι μόνον στην επίλυση καθημερινών προβλημάτων που δυσκολεύουν ή δεν διευκολύνουν την διαβίωση μας. Έλλειψη άρτιας σχολικής υποδομής, λειψυδρία και ποιότητα νερού, αποχετευτικό, παντελής απουσία πολιτιστικής υποδομής και χώρων άθλησης, οδοσήμανση, παιδικές χαρές, αδέσποτα, έλλειψη υποδομών για άλλες μορφές ενέργειας αέριο, αιολική, ηλιακή κλπ.  Αυτονόητη η συμμετοχή μας για μια ακόμα φορά σε κινητοποιήσεις, σε forum όπως το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ για θέματα ρατσισμού, ξενοφοβίας, αντιπολεμικά, υπεράσπισης πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Αυτές και άλλες που τυχόν θα προκύψουν θα είναι οι δράσεις για το 2019.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΧΟΡΤΙΑΤΗ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Κύρια
Αναρτήθηκε από
Διαβάστε περισσότερα...

Μία μέρα αφότου έκλεισαν τα σχολεία για τις διακοπές των Χριστουγέννων, ο υπουργός παιδείας Κ. Γαβρόγλου ανακοίνωσε την ενσωμάτωση της διάταξης που αφορά το νέο σύστημα διορισμού αλλά και πρόσληψης αναπληρωτών εκπαιδευτικών στο νομοσχέδιο «Συνέργειες Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις», με σκοπό το παραπάνω να ψηφιστεί την Δευτέρα 14/1/2019.


Ήδη οι εκπαιδευτικοί, μόνιμοι και αναπληρωτές, όπως επίσης κι οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί και οι φοιτητές με τους μαθητές καλούσαν από κοινού σε κινητοποιήσεις στο Υπουργείο Παιδείας από την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Το προαναφερθέν νομοσχέδιο αποτελεί ακόμα ένα κομμάτι του αντιεκπαιδευτικού παζλ, καθώς ένα μέρος του νόμου ήδη ψηφίστηκε τον Ιούνιο, μέσα στον οποίο εκτός από συγχωνεύσεις σχολών, περιλαμβάνεται επίσης και η απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας από τις καθηγητικές σχολές, κι επιπρόσθετα έπεται και συνέχεια καθώς σχεδιάζονται τόσο περαιτέρω συγχωνεύσεις σχολών, όσο και το Νέο Λύκειο.
Τις τελευταίες μέρες υπάρχει πραγματικός αναβρασμός στην εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς με πρωτοβουλία του συντονιστικού αναπληρωτών και αδιόριστων εκπαιδευτών το οποίο κάλεσε σε πανελλαδική σύσκεψη συντονισμού στις 6/1/2019, αποφασίστηκαν μια σειρά από κινητοποιήσεις και δράσεις. Η μαζική συμμετοχή πρωτοβάθμιων σωματείων και συλλόγων, ανάγκασε ακόμα και τις ομοσπονδίες ΔΟΕ και ΟΛΜΕ να καλέσουν σε απεργία την Παρασκευή 11/1/19 και τη Δευτέρα 14/1/19.
Οι κινητοποιήσεις που ξέσπασαν, λοιπόν, την τελευταία βδομάδα ήταν αρκετά δυναμικές και μαζικές για αυτό και δέχτηκαν άγρια καταστολή από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Το εκπαιδευτικό κίνημα καθότι δεν τρομοκρατείται και δεν πάει βήμα πίσω, προχώρησε σε κατάληψη της πρυτανείας του ΕΚΠΑ προκειμένου να δημιουργήσει ένα κέντρο αγώνα και να γνωστοποιήσει σε όλη την κοινωνία το δίκαιο αγώνα των εκπαιδευτικών. Οι φοιτητικοί σύλλογοι, οι μαθητές ακόμα και οι σύλλογοι γονέων αρχίζουν και στηρίζουν ολοένα και περισσότερο τους εκπαιδευτικούς, αντιλαμβανόμενοι ότι αυτός αγώνας όχι μόνο δεν είναι συντεχνιακός αλλά αφορά τόσο όλους τους εργαζομένους όσο και όλη τη νεολαία. Το πνεύμα και η λογική που διέπει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο μόνο άγνωστα πλέον δεν είναι για την ελληνική κοινωνία, η οποία έχει βιώσει τα τελευταία 10 χρόνια της κρίσης και των μνημονίων την πιο σκληρή αντιλαϊκή πολιτική με όλο και περισσότερα εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα να αμφισβητούνται και εν τέλει να καταστρατηγούνται.


Πού οφείλεται λοιπόν αυτός ο εκπαιδευτικός αναβρασμός;


Το νέο σύστημα διορισμών που θέλει να ψηφίσει η κυβέρνηση δεν είναι τίποτα άλλο από ένα προσοντολόγιο! Αποτελεί τομή και άκρως αντιδραστική αναδιάρθρωση στην ιστορία των διορισμών των εκπαιδευτικών, καθώς όχι μόνο υπονομεύει το πτυχίο και την προϋπηρεσία αλλά εισάγει από την πίσω πόρτα την αξιολόγηση με ατομικά χαρακτηριστικά και εγκαθιδρύει με μόνιμο πλέον τρόπο την ελαστικότητα και την επισφάλεια στο σώμα των εκπαιδευτικών. Είναι πλήρως εναρμονισμένο με τις επιταγές του ΟΟΣΑ και της ΕΕ και επισφραγίζει με κάθε τρόπο τον ατομικό φάκελο προσόντων και την δια βίου εκπαίδευση.
Κομβικά κάποιες από τις αιχμές του είναι:


1) Υπάρχουν δύο δεξαμενές μοριοδότησης, η προϋπηρεσία και τα ακαδημαϊκά προσόντα, όπου η κάθε μία έχει ανώτατο όριο τα 120 μόρια.


2) Τα ακαδημαϊκά προσόντα αποτελούν το διδακτορικό δίπλωμα, το μεταπτυχιακό δίπλωμα, οι ξένες γλώσσες, το 2ο μεταπτυχιακό δίπλωμα, το 2ο πτυχίο, η γνώση υπολογιστών, τα σεμινάρια επιμορφώσεων και το πτυχίο.


3) Για την εκπαιδευτική προϋπηρεσία αποδίδεται ένα μόριο για κάθε μήνα εργασίας, με τον Ιούλιο και τον Αύγουστο να εξαιρούνται για τους αναπληρωτές.


4) Προϋπόθεση πρόσληψης αποτελεί η παιδαγωγική επάρκεια, η οποία θα μπορεί να πιστοποιείται σε όσους δεν την έχουν, από επιμορφωτικά και μεταπτυχιακά προγράμματα.


5) Οι νεοδιοριζόμενοι υπηρετούν επί δύο (2) έτη ως δόκιμοι. Στο τέλος του δεύτερου έτους οι νεοδιοριζόμενοι κρίνονται προκειμένου να μονιμοποιηθούν.


Από τις παραπάνω αιχμές μπορούν να εξαχθούν τα παρακάτω συμπεράσματα:

 

Μόνιμοι διορισμοί = όνειρο θερινής νυκτός!

 

Αρχικά η κυβέρνηση διαβεβαίωσε ότι δεν θα γίνουν μόνιμοι διορισμοί, διατηρώντας το καθεστώς των αναπληρωτών με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει τόσα χρόνια. Ακόμα και αυτοί οι λίγοι διορισμοί, θα γίνουν φυσικά μετά την επανεκλογή του ΣΥΡΙΖΑ. Με λίγα λόγια, αυτοί που εδώ και 10 χρόνια κρίσης έχουν υπάρξει αναπληρωτές σε όλη την Ελλάδα καταλήγουν όχι μόνο να μην μονιμοποιούνται, αλλά να παίζουν τη θέση εργασίας τους κορώνα γράμματα καθώς με βάση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο η προϋπηρεσία μετράει στο μέγιστο 50% (120 μονάδες).
Επιπλέον, ακόμα και οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί που θα προσληφθούν για πρώτη φορά , θα αξιολογούνται ανά δύο χρόνια θητείας ως προς τα προσόντα τους, πράγμα που σημαίνει ότι αν δεν είναι «ικανοί» την δεδομένη χρονική στιγμή θα πετιούνται στην ανεργία και κανένα σύστημα δεν θα μπορεί να τους εγγυηθεί ότι θα ξαναπροσληφθούν στο μέλλον.
Ως εκ τούτου, διαμορφώνεται και στην εκπαίδευση ένα εργασιακό τοπίο μισοεργασίας-μισοανεργίας που θέλει τον εργαζόμενο κινητικό, ελαστικό και μετακυλύει στον ίδιο το βάρος της ανεργία του. Έτσι, προφανώς τα ποσοστά της ανεργίας δε θα μειωθούν στο ελάχιστο και πάλι σε λίγα χρόνια θα έχει διαμορφωθεί μία τεράστια δεξαμενή εργαζομένων-ανέργων εκπαιδευτικών που ίσως να έχουν δουλέψει από λίγο, αλλά που ταυτόχρονα θα πρέπει να έχουν μαζέψει ένα κάρο «χαρτιά» για να γεμίσει ο ατομικός τους φάκελος και να καταφέρουν να είναι ολοένα και πιο ανταγωνιστικοί μήπως καταφέρουν να εργαστούν έστω μια χρονιά ακόμη. Να σημειωθεί ότι η πλειονότητα των σεμιναρίων και των μεταπτυχιακών προγραμμάτων είναι πλέον επί πληρωμή, άρα ο ατομικός φάκελος προσόντων αποτελεί αδιαμφισβήτητα επένδυση και αποκλείει τον διορισμό σε όσους δε θα μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά.
Τέλος, οι 30.000 θέσεις που καλύπτουν οι αναπληρωτές κάθε χρόνο και που αντιστοιχούν σε πραγματικά κενά λόγω του παγώματος των προσλήψεων για πάνω από δεκαετία χρηματοδοτούνται κάθε χρόνο κατά 70% από ΕΣΠΑ. Αυτό έρχεται να κλειδώσει ακόμα με πιο σαφή τρόπο για τι είδους θέσεις εργασίας μιλάει το υπουργείο παιδείας και τι τύπο εργαζομένου επιθυμεί, έρμαιο στις ορέξεις της Ε.Ε. και κάθε κυβέρνησης.
Έρχεται η αξιολόγηση από την πίσω πόρτα!
Το προσοντολόγιο αποτελεί πλέον το ίδιο, την αξιολόγηση που τόσα χρόνια προσπαθούσε η εκάστοτε κυβέρνηση να επιβάλλει στο χώρο της εκπαίδευσης και συνολικά στο δημόσιο. Βάσει αυτού, όλο το δυναμικό των εκπαιδευτικών αξιολογείται κάθε χρόνο ατομικά με κριτήρια και όρους που κάθε τόσο θα αλλάζουν ανάλογα με τις στοχεύσεις, επομένως ο καθένας θα καθίσταται ανεπαρκής ώστε να αντικατασταθεί από τον επόμενο στη λίστα.
Πέρα όμως από τους αναπληρωτές, είναι φανερό πως το ίδιο μοτίβο κριτηρίων και αξιολόγησης θα ισχύει σε λίγο καιρό και για τους μόνιμους εκπαιδευτικούς, αφού με το σύστημα αυτό αυξάνεται η ανταγωνιστικότητα, η ατομικότητα, η επισφάλεια και η κινητικότητα. Έτσι, διαμορφώνονται με τον περίτεχνο τρόπο οι όροι για να μπορεί να ανακυκλώνεται το εκπαιδευτικό δυναμικό, να είναι ευέλικτο και να προσαρμόζεται στις εκάστοτε μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση αλλά και στην αγορά εργασίας.


Ταφόπλακα στη συλλογική κατοχύρωση-συλλογική διεκδίκηση!


Αν ληφθούν υπόψη ένα προς ένα όλα τα κριτήρια διορισμού, γίνεται αντιληπτό πως τόσο το πτυχίο όσο και η προϋπηρεσία μπαίνουν υπό αμφισβήτηση. Από την μία, το πτυχίο παύει να αποτελεί την μόνη προϋπόθεση για να βρει κάποιος δουλειά και από την άλλη η προϋπηρεσία και η εργασιακή εμπειρία δεν μπορούν να εξασφαλίσουν μία θέση. Άρα με απλά λόγια, δεν αρκεί μόνο να κατοχυρώνεται κάποιος επαγγελματικά, αλλά πρέπει να μπαίνει και σε ένα ατέρμονο κυνήγι προσόντων που ανά πάσα ώρα και στιγμή θα αλλάζουν.
Παράλληλα, η συλλογική διεκδίκηση από πλευράς των εκπαιδευτικών υποσκάπτεται. Αφενός, ο καθένας με τον ατομικό του φάκελο προσόντων θα ανταγωνίζεται συνεχώς το διπλανό του και άρα τα σωματεία και οι σύλλογοι, οι συνδικαλιστικές πρακτικές και οι κινητοποιήσεις δε θα αφορούν μαζικά κι ενιαία το σώμα των εκπαιδευτικών, καθώς θα καλλιεργείται ο ατομικός δρόμος και ο κανιβαλισμός ως τη μοναδική διέξοδο σε αυτή την εργασιακή ζούγκλα. Αφετέρου, η συνεχής κινητικότητα και παροδικότητα σε έναν συγκεκριμένο περιβάλλον εργασίας δεν θα επιτρέπουν στον νέο εκπαιδευτικό να συνδικαλίζεται ώστε να διεκδικεί ανθρώπινους όροι και συνθήκες εργασίας, αφού την επόμενη χρονιά δε θα γνωρίζει καν αν θα εργάζεται.


Απόσπαση παιδαγωγικής επάρκειας και προσοντολόγιο = οι 2 όψεις του ίδιου νομίσματος!


Το προσοντολόγιο δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά αποτελεί πάγια κατεύθυνση του κεφαλαίου! Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν όλοι οι νόμοι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση περιέγραφαν έναν ατομικό φάκελο προσόντων που καλείτο να αποκτήσει ο κάθε φοιτητής για να αποφοιτήσει. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση με κάθε κυβέρνηση στόχευε στον κατακερματισμό του πτυχίου των αποφοίτων, προσπαθώντας να δημιουργήσει κύκλους σπουδών και κατευθύνσεις ώστε να δημιουργήσει ήδη από τις σχολές κινητικούς και ευέλικτους απόφοιτους που θα μαζεύουν μονάδες και ECTS για να καταφέρουν να είναι πιο ανταγωνιστικοί από τον διπλανό τους. Με τον τρόπο αυτό επεδίωκαν να διασπάσουν την ενιαιότητα των πτυχίων, να κατακερματίσουν τα επαγγελματικά δικαιώματα και να προετοιμάσουν τους μελλοντικούς εργαζόμενους στο μοντέλο της κινητικότητας και της ευελιξίας της αγοράς εργασίας.
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο κινείται και η όλη κουβέντα τον τελευταίο χρόνο γύρω από την απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας από τα πτυχία στις καθηγητικές σχολές. Το κεφάλαιο προσπαθεί να εμπεδώσει στην νεολαία ένα ιδεολόγημα που λέει ότι κανένας απόφοιτος δεν έχει τα κατάλληλα προσόντα για να στελεχώσει μία θέση εργασίας, κρύβοντας κάτω από το χαλάκι το γεγονός πως αυτές δεν υπάρχουν. Υπό αυτό το πρίσμα περιγράφεται το τελευταίο χρονικό διάστημα ένα καθεστώς ίδρυσης Κέντρων Δια Βίου Μάθησης (ΚΕΔΙΒΙΜ) τα οποία θα αναλαμβάνουν προγράμματα πιστοποίησης και επανακατάρτισης καταλήγοντας στην απονομή επαγγελματικών δικαιωμάτων εκτός πτυχίου.


Μόνη απάντηση οι διαρκείς ανυποχώρητοι αγώνες


Κόντρα σε όλη αυτή την προσπάθεια του υπουργείου υπό το καθεστώς οποιασδήποτε κυβέρνησης από την μεταπολίτευση και μετά, οι φοιτητές και οι εκπαιδευτικοί έχουν συναντηθεί πολλές φορές στον δρόμο, πίσω από πανό και ντουντούκες. Βάζοντας ως πρόταγμα το δημόσιο και δωρεάν σχολείο όπως επίσης και τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, κατάφεραν να μπλοκάρουν ένα σωρό νόμους και αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις.
Έτσι και τώρα, παίρνοντας την σκυτάλη από τις περσινές κινητοποιήσεις το εκπαιδευτικό κίνημα γέμισε τους δρόμους τις προηγούμενες μέρες και φώναξε δυνατά και αποφασιστικά ότι το νέο νομοσχέδιο «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ»! Όσο και αν πόνταρε το υπουργείο στην διάσπαση των εκπαιδευτικών και όσο και αν προσπαθούσε να τους διχάσει σε παλιούς και νέους, αναπληρωτές και αδιόριστους μηδενικής προϋπηρεσίας, εκείνοι φαίνονται πιο ενωμένοι από ποτέ με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να πιεστεί και να αναβάλλει την ψήφιση του νομοσχεδίου.


Στηρίζουμε την κινητοποίηση των εκπαιδευτικών όπως επίσης και την κατάληψη της πρυτανείας και τις δράσεις της. Την Πέμπτη 17/1 καλούμε και στηρίζουμε την απεργία των εκπαιδευτικών και διαδηλώνουμε στην Βουλή για την άμεση απόσυρση του ν/σ για την εκπαίδευση, για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για μόνιμους και μαζικούς διορισμούς με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία, για κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας.

 

Αριστερή Συσπείρωση 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Κύρια
Αναρτήθηκε από
Διαβάστε περισσότερα...

hortiatis570.gr | 2008 - 2012 | Διαχείριση ιστοσελίδας: Κώστας Παράδας, kaparadas@hortiatis570.gr | Γιώργος Ρηγόπουλος, rigopolulos@hortiatis570.gr | Σωτήρης Τοκαλατσίδης, admin@hortiatis570.gr

Top Desktop version