hortiatis570.gr

Switch to desktop Register Login

Η Χούντα, η ποίηση και η γκαρσονιέρα. (του Τάσσου Ψαρρά)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(8 ψήφοι)

Η  Χούντα, η ποίηση  και η γκαρσονιέρα.

του Τάσσου Ψαρρά

 

Απρίλης του ’67, ζω στη Θεσσαλονίκη και είμαι πρωτοετής φοιτητής της Κτηνιατρικής. Έξω υπάρχει νταβαντούρι, μέρα παρά μέρα διαδήλωση, και τα πρωϊνά  πετροπόλεμος στην πλατεία του Χημείου με τους εκοφίτες . Ωραία ζωή. Ούτε  φανταζόμουν πως θα ’ταν έτσι το Πανεπιστήμιο. Και επιπλέον κυλικεία, κόρτε, μπαλαμούτι, κάποιες ψιλογκόμενες, ένας έρωτας (Τούλα Κ.), πολιτικές ζυμώσεις και τα βράδια , μετά την ταβέρνα, ξενύχτι στα παραλιακά. Και να φανταστείς έχουμε και εργαστήρια και υποχρεωτικές παρουσίες, σχολή με αρχές δηλαδή. Δεν είμαστε μπάχαλο σαν τη Νομική και τη Φιλοσοφική που είτε φοιτάς είτε όχι το ίδιο κάνει. Σκέψου, την προηγούμενη βδομάδα έγινα νούμερο. Την κοπάνισα τη δεύτερη ώρα απ’ του Τσιρογιάννη  και τρεις κολλητοί μου δώσαν παρουσία. «Σας ζηλεύω, έχετε καλούς φίλους», αυτός. «Γράφει και ποιήματα» φώναξε  ο Μόλης απ’ την άκρη της αίθουσας. Φούσκωσα. Αλλά  δεν ήταν και σόϊ που με ζωγράφισε ο χοντρός. Μας το’ χαν πει και στη νεολαία, προσέχτε μη σας σταμπάρουν. Τέλος όλων. Με τους Λαμπράκηδες  τάσπασα. Όπως λέει κι ο Ηλίας Π., θα τους καταπιεί ο καθωσπρεπισμός. Καμιά δράση, σκούριασαν κιόλας.  Εγώ τον Ηλία Π.  τον γουστάρω.   Είναι πολύ επαναστατικός τύπος. Την προηγούμενη Πέμπτη κίνησαν απ’ του «Γκιγκιλίνη»  με τον Τάκη Κ., τον  Σπύρο Σ. κι  ορισμένους άλλους  με καδρόνια και  τσάπες  να καταλάβουν τα ανάκτορα στο Καραμπουρνάκι . Χειμερινά ανάκτορα, ή καλύτερα φθινοπωρινά μιας κι ο βασιλιάς κάθε 26η Οκτωβρίου έρχεται στη Θεσσαλονίκη.

Τους την έπεσαν όμως οι μπάτσοι στη Διαγώνιο . Την επόμενη φορά θα ξεκινήσουν απ’ την Ανθέων . Μια μέρα με ομίχλη πρότεινε ο Σπύρος Σ. και ο Ηλίας Π. συμφώνησε.  Αχ πως θα θελα να με πάρουν και μένα. Φυσικά  είμαι μικρότερος  αλλά με συμπαθούν. Ίσως γιατί έχει βάλει η «Μακεδονία»  κάποια ποιήματά μου στη στήλη «Η Ποίηση», στην ίδια στήλη που δημοσιεύει και ποιήματα  της Χρυσάνθης Ζιτσαία . 

Μάλιστα  το βράδυ της  Τρίτης στη  «Ντόμνα»  τους διάβασα αποσπάσματα από το ποίημά μου «Αδέρφια χύσαμε αίμα». Πολύ συγκινήθηκαν. Για εκτόνωση τους απάγγειλα  «Το Μιχαλιό» του Καρυωτάκη.

Εξαιρετικά  παιδιά. Τροτσκιστές  εκτιμούσε ο αγαπημένος μου φίλος Θανάσης Α. Δεν πειράζει. Αρκεί να μην είναι κινεζόφιλοι, όπως μας έλεγαν  και στην οργάνωση.

 

Καλά περνάμε, αλλά όσο πλησιάζει ο Ιούνης ζω ένα δράμα. Κάθε πρωί ο πατέρας μου με ξυπνά με την ίδια επωδό. Διάβασες; Τώρα τι να του πω; Εδώ είμαστε έτοιμοι να καταλύσουμε το αστικό καθεστώς, με τις επιζωοτίες θα  ασχολούμαι;      

 

Το βράδυ της 20ης Απριλίου κοιμήθηκα αργά. Η  συζήτηση γύριζε γύρω απ’ το ίδιο μοτίβο. Μόνοι μας ή με τους αριστερούς του Παπανδρέου; Δε βλέπω  σύντομα λύση. 

Το πρωί  με  ταρακούνησε ο πατέρας  περισσότερο από κάθε άλλη  φορά.  

 

 -Σήκω γρήγορα, έγινε δικτατορία. 

-Καλά πατέρα θα διαβάσω. Δεν είναι ανάγκη να σκαρφίζεσαι κάθε μέρα και κάποιο λόγο. 

-Αλήθεια  σου λέω. Δες  και μόνος σου.

 

Πραγματικά, έλεγε αλήθεια. Βγήκα στους δρόμους. Το Πανεπιστήμιο το φρουρούσαν.  Στους Λαμπράκηδες αστυνομία, τηλέφωνα κομμένα, τα στέκια κλειστά. Πήρα τη «Μακεδονία». Δεν υπάρχει κίνδυνος δικτατορίας έγραφε. Τώρα μάλιστα. Έτρεξα προς την πλατεία Ναυαρίνου. Είχαμε  ένα  σημείο  συνάντησης. Στο δρόμο έπεσα  πάνω  στον Δημήτρη Σ. Συμμαθητής,  λαμπρός φίλος και Λαμπράκης. Γύρνα πίσω, μου λέει.  Υπάρχουν  παντού ασφαλίτες. Πιάσαν πολλούς.   

Γύρισα για να προτείνω στους δικούς μου να πάμε στο Χορτιάτη που είχαμε ένα μικρό εξοχικό.  Ήταν όλοι στο σαλόνι και  προσπαθώντας να μάθουν καμιά είδηση απ’ το ραδιόφωνο άκουγαν δημοτικά..

Μόλις  έβγαλα τη «Μακεδονία»,  πανικός.  Κάψ’ την γρήγορα, εξαφάνισ’ την.  

Τους εξήγησα πως την αγόρασα από μακριά, απ’ την παραλία και την είχα  διπλωμένη στην τσέπη μου. Άρα και να με  είδαν θα έχουν χάσει τα ίχνη μου .  Στο κάτω κάτω δεν είναι και η Αυγή.

 

- Δεν ξέρεις εσύ από καταδότες, είπε  ο πατέρας  μου. Δεν ήξερα.

 -Ούτε από δικτατορίες.  Επίσης.

- Μπαίνουν στα σπίτια και ψάχνουν. Η γιαγιά.

 

Καλά  θα την πετάξω. Άρχισαν να  ηρεμούν.

 

Έχεις και τίποτε βιβλία κομουνιστικά; Όχι, μόνο για τα ζώα.

 

Προσπαθούσαμε να κάνουμε μια εκτίμηση της κατάστασης. Η ιδέα του Χορτιάτη κέρδιζε έδαφος. Ένα ουρλιαχτό μας καθήλωσε. Κάτι είχε ανακαλύψει στην εφημερίδα  η γιαγιά  και το ’δειχνε  στη μητέρα. Δεύτερο ουρλιαχτό. Την πήρα στα χέρια.

 

Η στήλη της ποίησης φιλοξενούσε ένα  ποίημά μου. Επί τέλους είπα γεμάτος χαρά, το ’βαλαν. Με κοιτούσαν άφωνοι, με φόβο, θλίψη και οίκτο. Δεν κατάλαβα τι τους ενοχλούσε περισσότερο. Το ποίημα  ή δημοσίευση. 

 

- Γράφεις  στιχάκια;  (αλέγκρα  η αδελφή μου).  Την  κοίταξα  άγρια.   

  

Πήρα την εφημερίδα  και έφυγα.  Επιπλέον αγόρασα κι άλλες τρεις.

-Περίπτερο θ’ ανοίξεις;  Σχολίασε ο Χριστόφορος Χ.  που μ’ αντάμωσε.

 

Τις  επόμενες  μέρες  συνάντησα  τον Ηλία  Π., τον Σπύρο Σ. και τον Δημήτρη Σ.  και εκπονήσαμε το πρώτο σχέδιο δράσης. Θα βάζαμε δυναμίτη σε κάποιο υπόνομο της Βασιλίσσης Όλγας και καθώς θα ερχόταν για τα εγκαίνια της Έκθεσης ο δικτάτορας  θα τον ανατινάζαμε. Ήταν ένα συγκροτημένο σχέδιο με μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Πρώτο  βήμα να νοικιάσουμε μια γκαρσονιέρα σε μια πάροδο της Όλγας  που θα εγκαθιστούσαμε τον πυροκροτητή και δεύτερο να βρούμε δυναμίτη και φυτίλι.

 

Στο πρώτο βήμα προχωρήσαμε αμέσως. Ο δυναμίτης και το  φυτίλι μας  δυσκόλευαν.  Ήταν φανερό πως δεν προλαβαίναμε για το Σεπτέμβρη. Το αναβάλαμε για του Άη Δημήτρη. Αλλά και πάλι οι δυσκολίες ήταν ανυπέρβλητες. Κανένας δεν  μπορούσε  να βρει άκρες για δυναμίτη. Και τότε μου ήρθε η φοβερή ιδέα. Η επιχείρηση να πάει μετά το Πάσχα ώστε να εκμεταλλευτούμε τα βεγγαλικά της Ανάστασης. Ήταν μια  ιδέα  που άρεσε  σε όλους. Θα δίναμε βέβαια μια  μικρή παράταση ζωής στη χούντα  αλλά θα είχαμε και ένα όφελος. 

Θα μας έμενε η γκαρσονιέρα.  Δεν ήταν και μικρό πράμα για κείνη την εποχή...

Χώρια που θα ’κρυβα και τις εφημερίδες με τα ποιήματα.

 

 

 

 

 

Πρώτη δημοσίευση: Απρίλιος 2008, περιοδικό ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

  1 ΕΚΟΦ.  Εθνική Κοινωνική Οργάνωση  Φοιτητών. Ακροδεξιά σαματατζίδικη οργάνωση.

 

  2 Καθηγητής της Κτηνιατρικής.

 

  3 Πολιτική Οργάνωση της Νεολαίας, προς τιμή του Γρηγόρη Λαμπράκη

  4 Θρυλικό καφεζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης.

 

  5 Γνωστό ως παλατάκι. Χώρος διαμονής του Υπουργού Μακεδονίας Θράκης. Κάποτε δινόταν και η δεξίωση του φεστιβάλ κινηματογράφου. Τώρα....

 

  6 Το σημείο που τέμνονται η Τσιμισκή  η Μητροπόλεως και η Παύλου Μελά. Με τον ίδιο τίτλο περιοδικό που έβγαζε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.

 

  7 Δρόμος  κοντά στη Θεμ. Σοφούλη που οδηγάει στο Καραμπουρνάκι  και    την Αρετσού.

  8 Κεντρώα δημοκρατική εφημερίδα. (Προδικτατορικά).

 

  9 Ποιήτρια της Θεσσαλονίκης. 

 

  10 Περιώνυμη ταβέρνα της Θεσσαλονίκης, που συνδέθηκε με φοιτητικούς και αντιστασιακούς κύκλους. 

 

  11 Παλιός συνωμοτικός κανόνας.

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις

hortiatis570.gr | 2008 - 2012 | Διαχείριση ιστοσελίδας: Κώστας Παράδας, kaparadas@hortiatis570.gr | Γιώργος Ρηγόπουλος, rigopolulos@hortiatis570.gr | Σωτήρης Τοκαλατσίδης, admin@hortiatis570.gr

Top Desktop version